TSK · Job 7:6

Wat is my krag, dat ek sou kan wag; en wat my uiteinde, dat ek geduldig sou wees?

Kyk, al wil Hy my ombring--ek hoop op Hom; ek sal tog my wandel voor sy aangesig bepleit.

Want maar min jare kom--dan bewandel ek 'n pad waarlangs ek nie terugkeer nie.

My dae is verby, my planne tot niet, die wense van my hart.

Weggespoel het U hulle; hulle word 'n slaap; in die môre is hulle soos die gras wat weer uitspruit:

Die mens- soos die gras is sy dae; soos 'n blom van die veld, so bloei hy.

In sy ongeluk word die goddelose omgestoot, maar die regverdige vind 'n toevlug by sy dood.

Bring ek myself tot bedaring tot die môre--soos 'n leeu só verbreek Hy al my beendere; van dag tot nag gee U my prys.

Hou jou voet terug, dat dit sy skoen nie verloor nie; en jou keel, dat dit nie dors word nie. Maar jy sê: Dit is tevergeefs, nee; want ek het vreemdes lief en sal agter hulle aan loop.

Want die son gaan op met sy hitte en laat die gras verdor, en sy blom val af, en die sierlikheid van sy gedaante vergaan; so sal die ryke ook in sy weë verwelk.

Daarom, omgord die lendene van julle verstand, wees nugter en hoop volkome op die genade wat julle deel word by die openbaring van Jesus Christus.