TSK · Lamentations 5:14

Toe ek uitgegaan het na die poort, op na die stad toe, op die markplein my sitplek reggemaak het,

So het dan my siter 'n rouklag geword en my fluit 'n stem van die wat ween.

Die mos treur, die wingerdstok verwelk, almal wat bly van hart is, sug.

Want so sê die HERE van die leërskare, die God van Israel: Kyk, Ek laat uit hierdie plek ophou voor julle oë en in julle dae die stem van vreugde en die stem van vrolikheid, die stem van die bruidegom en die stem van die bruid.

Dalet. Die weë na Sion treur, omdat daar geen feesgangers is nie; al haar poorte lê woes, haar priesters sug, haar jonkvroue is bedroef, en sy self het dit bitter.

Jod. Die oudstes van die dogter van Sion sit en swyg op die grond, hulle het stof op hul hoof gegooi, rouklere aangegord; die jonkvroue van Jerusalem het hulle hoof na die aarde gebuig.

Daarom, kyk, Ek sal haar lok en haar in die woestyn lei en na haar hart spreek.