TSK · Mezmurlar 73:2

RAB sadık kullarının adımlarını korur,Ama kötüler karanlıkta susturulur.Çünkü güçle zafere ulaşamaz insan.

Sonra Süleymana şöyle dedi: "Oğlum, Tanrım RABbin adına bir tapınak kurmak istedim.

"Yakınmam insana mı karşı?Niçin sabırsızlanmayayım?

Sıkı adımlarla senin yollarını tuttum,Kaymadı ayaklarım.

Oysa onlar hastalanınca ben çula sarınır,Oruç tutup alçakgönüllü olurdum.Duam yanıtsız kalınca,Bir dost, bir kardeş yitirmiş gibi dolaşırdım.Kederden belim bükülürdü,Annesi için yas tutan biri gibi.

"Ayağım kayıyor" dediğimde,Sevgin ayakta tutar beni, ya RAB.

Halkın ve topluluğun arasındaTam bir yıkımın eşiğine gelmişim."