TSK · Jakóba 4:9

Moja harfa zamieniła się w lament, a mój flet – w głos płaczących.

Dobrze to dla mnie, że zostałem uciśniony, abym się nauczył twoich praw.

Ci, którzy sieją we łzach, będą żąć z radością.

O śmiechu powiedziałem: To szaleństwo, a o radości: Co to daje?

W tym dniu Pan, BÓG zastępów, wzywał do płaczu i do żałoby, do ostrzyżenia się i do przepasania się worem.

Wtedy dziewica będzie radować się wśród pląsów, także młodzieńcy i starcy razem. Zamienię bowiem ich żałobę w radość, pocieszę ich i rozraduję po ich smutku.

Radość zniknęła z naszych serc, nasze pląsanie zamieniło się w żałobę.

Abyś pamiętała i wstydziła się, i nigdy więcej nie otworzyła ust ze wstydu, gdy cię oczyszczę ze wszystkiego, co uczyniłaś, mówi Pan BÓG.

Błogosławieni, którzy się smucą, ponieważ oni będą pocieszeni.

Biada wam, którzy jesteście nasyceni, bo będziecie cierpieć głód. Biada wam, którzy się teraz śmiejecie, bo będziecie się smucić i płakać.

Bo smutek, który jest według Boga, przynosi pokutę ku zbawieniu, czego nikt nie żałuje; lecz smutek według świata przynosi śmierć.

Ile sama się rozsławiła i pławiła się w przepychu, tyle zadajcie jej udręki i smutku, bo mówi w swoim sercu: Zasiadam jak królowa, nie jestem wdową i nie zaznam smutku.