TSK · مزامير 141:3

زبانت را از بدی نگاه دار و لبهایت را از سخنان حیلهآمیز؛

من گنگ بودم و خاموش و از نیکویی نیز سکوت کردم و درد من به حرکت آمد.

بر یار خود اعتماد مدار و بر دوست‌ خالص‌ خویش‌ توكّل‌ منما و درِ دهان‌ خود را از هم‌ آغوش‌ خود نگاه‌ دار.

زیرا همگیِ ما بسیار می‌لغزیم. و اگر کسی در سخن گفتن نلغزد، او مرد کامل است و می‌تواند عنان تمام جسد خود را بکشد.