TSK · مزامير 47:8

زیرا انصاف و داوریِ من کردی. داورِ عادل بر مسند نشسته‌ای.

ای خدا، تخت تو تا ابدالآباد است؛ عصای راستی عصای سلطنت تو است.

عدالت و انصاف اساس تخت تو است. رحمت و راستی پیش روی تو می‌خرامند.

آیا کرسی شرارت با تو رفاقت تواند نمود، که فساد را به قانون اختراع می‌کند؟

خداوند سلطنت گرفته است، پس زمینشادی کند و جزیره‌های بسیار مسرور گردند.

خداوند در صیهون عظیم است و او بر جمیع قومها متعال است!

و یهوه‌ بر تمامی‌ زمین‌ پادشاه‌ خواهد بود. در آن‌ روز یهوه‌ واحد خواهد بود و اسم‌ او واحد.

پس با دلیری نزدیک به تخت فیض بیاییم تا رحمت بیابیم و فیضی را حاصل کنیم که در وقت ضرورت اعانت کند.

و دیدم تختی بزرگِ سفید و کسی را بر آن نشسته که از روی وی آسمان و زمین گریخت و برای آنها جایی یافت نشد.