TSK · Kaznodziei Salomona 10:12

Zaś Dawid do niego zawołał: Twoja krew na twą głowę! Bo twoje własne usta świadczyły słowem przeciw tobie: To ja zabiłem pomazańca WIEKUISTEGO!

Przecież sam napominałeś także wielu, na nowo krzepiąc opadłe ręce.

Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.

Zatem Pan ugodził ich strzałą i nagła była ich klęska.

Nie spełniaj, BOŻE, życzeń niegodziwego, nie urzeczywistniaj jego zamysłów;niech oni nie triumfują. Sela.

Kto znacząco mruga okiem sprawia strapienie, a kto jest głupich ust – upada.

Język sprawiedliwych to wyborowe srebro; rozum niegodziwych ma mało wartości.

Usta sprawiedliwego umieją się podobać; a w ustach niegodziwych są tylko matactwa.

Niejeden mówi jakby kłuł mieczem; a mowa mędrców niesie ukojenie.

Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.

Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.

Kto miłuje czystość serca, czyje usta są wdzięczne – tego przyjacielem jest król.

Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności.

Swe usta otwiera z mądrością, a na jej języku uprzejma nauka.

Gdyż gdzie jest wiele sennych marzeń tam też wiele słów i marności. Zaś ty raczej obawiaj się Boga.

A wszyscy mu potwierdzali, dziwili się na słowa łaski, które wychodziły z jego ust i mówili: Czy nie ten jest synem Józefa?

Niech nie wychodzi z waszych ust żadne wstrętne słowo; tylko jeśli ktoś ma odpowiednie do budowania sprawy, aby dało przysługę słuchającym.