TSK · Ijobowa 17:1

Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

Mój oddechjest wstrętny dla mojej żony, a ma prośba dla mych rodzonych braci.

Niech do Ciebie dojdzie ma modlitwa; skłoń Twe ucho do mojej skargi.

Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.