TSK · Ijobowa 38:17

Bodajby zachmurzyła go ciemność oraz śmiertelna pomroka, zawisnął nad nim gęsty obłok i trwożyły go dzienne zaćmienia.

Bo mściciel krwi, On ich zapamiętał, nie zapomniał wołania uciśnionych.

Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w S nędzy i w żelazie.

Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.

Zwróćcie się ku Temu, co uczynił plejady i Oriona, co mrok śmiertelny zamienia w poranek, a dzień w noc ściemnia; co wzywa wody morza i rozlewa je na obliczu ziemi – a Jego Imię WIEKUISTY!