TSK · Psalmów 119:39

Lecz ponieważ tym czynem pobudziłeś wrogów WIEKUISTEGO do ciężkiego bluźnierstwa, zatem syn, który ci się urodzi, musi niechybnie umrzeć.

A teraz, czego mam się spodziewać, Panie? Moja nadzieja ona w Tobie.

W każdym czasie ma dusza jest złamana tęsknotą za Twoimi prawami.

Przylgnąłem do Twoich świadectw, WIEKUISTY, nie daj mi się powstydzić.

Wiedziałem, WIEKUISTY, że sprawiedliwe są Twe wyroki; że słusznie mnie upokorzyłeś.

Otwieram usta i je pochłaniam, bo pożądam Twoich przykazań.

Bo na drodze Twych sądów, WIEKUISTY, czekaliśmy na Ciebie; za Imieniem i Twym wspomnieniem tęskniła dusza.

Ale jest słuszne, by miał także dobrą opinię u tych z zewnątrz, żeby nie wpadł na jakiś zarzut oraz w pułapkę tego oszczerczego.

zdrowym słowem, nienagannością; by ten z przeciwnej strony mógł się zawstydzić, nie mając odnośnie nas nic złego do powiedzenia.