TSK · Psalmów 142:2

Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, więc jestem wybawiony od mych wrogów.

Moja łza była mi pokarmem dniem i nocą, gdyż codziennie mi mówią: Gdzie twój Bóg?

Modlitwa strapionego, gdy zwątpił i wylewa swój żal przed WIEKUISTYM.

Ale też i Duch dopomaga naszej słabości, bowiem nie wiemy tego, o co się mamy pomodlić jak należy; a sam Duch wstawia się za nami niewypowiedzianymi wzdychaniami.

To on, w dniach jego cielesnej natury, wśród wielkiego wołania i łez, przyniósł prośby oraz błagania przed Tego, co może go zachować od śmierci, i został wysłuchany z powodu pobożności.