TSK · 2 Samuel 24:14

Musanın önünden geçerek, "Ben RABbim" dedi, "RAB, acıyan, lütfeden, tez öfkelenmeyen, sevgisi engin ve sadık Tanrı.

Tanrı adamının uşağı erkenden kalktı. Dışarıya çıkınca kentin askerler, atlılar ve savaş arabalarınca kuşatıldığını gördü. Dönüp Elişaya, "Eyvah, efendim, ne yapacağız?" diye sordu.

Davut, "Sıkıntım büyük" diye yanıtladı, "İnsan eline düşmektense, RABbin eline düşeyim. Çünkü Onun acıması çok büyüktür."

Ey Tanrı, lütfet bana,Sevgin uğruna;Sil isyanlarımı,Sınırsız merhametin uğruna.

Oysa sen, ya Rab,Sevecen, lütfeden, tez öfkelenmeyen,Sevgisi ve sadakati bol bir Tanrısın.

Onları ulusların eline teslim etti.Onlardan nefret edenler onlara egemen oldu.

Ama sen bağışlayıcısın,Öyle ki senden korkulsun.

Doğru kişi hayvanıyla ilgilenir,Ama kötünün sevecenliği bile zalimcedir.

Kötü kişi yolunu,Fesatçı düşüncelerini bıraksın;RABbe dönsün, merhamet bulur,Tanrımıza dönsün, bol bol bağışlanır.

RABbin sevgisi hiç tükenmez,Merhameti asla son bulmaz; sayesinde yok olmadık."

RABbe şöyle dua etti: "Ah, ya RAB, ben daha ülkemdeyken böyle olacağını söylemedim mi? Bu yüzden Tarşişe kaçmaya kalkıştım. Biliyordum, sen lütfeden, acıyan, tez öfkelenmeyen, sevgisi engin, cezalandırmaktan vazgeçen bir Tanrısın.

Bize yine acıyacaksın,Çiğneyeceksin suçlarımızı ayak altında.Bütün günahlarımızı denizin dibine atacaksın.

Şimdi yüreğim sıkılıyor, ne diyeyim? 'Baba, beni bu saatten kurtar' mı diyeyim? Ama ben bu amaç için bu saate geldim.