TSK · Mezmurlar 64:2

RAB Kayine, "Niçin öfkelendin?" diye sordu, "Niçin surat astın?

Davut yorgun ve güçsüzken ona saldırıp gözünü korkutayım. Yanındakilerin hepsi kaçacaktır. Ben de yalnız Kral Davutu öldürürüm.

Ya RAB, düşmanlarım ne kadar çoğaldı,Hele bana karşı ayaklananlar!

İnsanların düzenlerine karşı,Koruyucu huzurunla üzerlerine kanat gerersin;Saldırgan dillere karşıOnları çardağında gizlersin.

Kurtar beni suç işleyenlerden,Uzak tut kanlı katillerden.

Düşmanlarımdan kurtar beni, ya RAB;Sana sığınıyorum.

Kesime götürülen uysal bir kuzu gibiydim. Bana düzen kurduklarını anlamamıştım. Şöyle diyorlardı: "Ağacı da meyvesini de yok edelim,Bir daha adı anılmasın diyeOnu yaşayanlar diyarından kesip atalım."

Beni öldürmek için kurdukları düzenlerin hepsiniBiliyorsun, ya RAB.Bağışlama suçlarını,Günahlarını önünden silme.Yığılıp kalsınlar senin önünde.Öfkeliyken uğraş onlarla.

Ama onlar hep bir ağızdan, "Yok et bu adamı, bize Barabbayı salıver!" diye bağırdılar.

Oradaki Yahudiler de anlatılanların doğru olduğunu söyleyerek bu suçlamalara katıldılar.