السيرة
يۇقىرى مىسىردىكى ئەسيۇت ۋىلايىتىنىڭ ئەبنۇب ناھىيىسىگە قاراشلىق سالام يېزىسىدا، مىلادىيە 1923-يىلى 8-ئاينىڭ 3-كۈنى نازىر گەييىد رۇفائىل ئىسىملىك بىر بالا تۇغۇلدى، خۇدا ئۇنى ئانىسىنىڭ قورسىقىدىن باشلاپلا ئۆزىنىڭ مۇقەددەس چېركاۋىنىڭ خىزمىتى ئۈچۈن ئايرىپ تاللىغانىدى. ئۇ تەقۋادارلىق ئىچىدە چوڭ بولدى، كىچىكىدىنلا مەسىھنىڭ مۇھەببىتى ئۇنىڭ قەلبىدە ئوت كەبى ياندى، شۇنىڭ بىلەن تېخى ياش بالا چاغدىلا يەكشەنبە مەكتىپى ھەرىكىتىدە سادىقلىق بىلەن خىزمەت قىلىپ، ئۆز خەلقىنىڭ بالىلىرىغا نىجاتلىق يولىنى ئۆگەتتى.
ئۇ ئوقۇشىنى تاماملاپ، ئۇنىۋېرسىتېتتىن تارىخ ساھەسىدە دىپلوم ئالدى، لېكىن بۇ دۇنيانىڭ ئىشلىرى خۇداغا تەشنا بولغان بىر جاننى قاندۇرالمايتتى. ئۇ كوپت ئورتودوكس ئىلاھىيەت ئاكادېمىيىسىگە كىرىپ، ئۇنىڭ ئوقۇتقۇچىلىرى قاتارىدىن ئورۇن ئالدى ۋە مۇقەددەس يازمىلارنى تونۇشتا ئۆستى. لېكىن چۆل-باياۋاننىڭ چاقىرىقى ئۇنى ئۆزىگە تارتتى، خۇددى ئۇنىڭدىن ئىلگىرىكى ئۇلۇغ ئاتىلارنى تارتقاندەك.
مىلادىيە 1954-يىلى 7-ئاينىڭ 18-كۈنى ئۇ دۇنيادىن ۋاز كېچىپ، ۋادى ئەلنەترۇن چۆلىدىكى دەيرۇ ئەلسۇريان دەپ ئاتالغان مۇقەددەس قىز مەريەم مونتىستىرىغا كىرىپ، پەرىشتىلىك لىباسنى كىيدى ۋە ئانتونيوس ئەلسۇريانى دېگەن ئىسىمنى ئالدى. ئۇ يەردە ئۇ ئۆزىنى پۈتۈنلەي دۇئا، روزا ۋە ئەمگەككە بېغىشلىدى، ئۇنىڭغا مونتىستىرنىڭ قەدىمكى كۇتۇپخانىسى تاپشۇرۇلدى، ئۇ ئۇنىڭ قىممەتلىك قول يازمىلىرىنى تەرتىپكە سالدى. ئاندىن، تېخىمۇ چوڭقۇر سۈكۈناتنى ئارزۇ قىلىپ، ئۇ مونتىستىردىن يىراق، ئۆز قولى بىلەن ئويغان بىر غارغا چېكىنىپ، ئالتە يىلچە يالغۇز ھالدا ئۇ يەردە تۇردى، توختىماي دۇئا قىلىپ ھەم ئويلىنىپ، نەپس-خاھىشلارغا قارشى كۈرەش قىلىپ ۋە چۆلنىڭ سۈكۈناتىدا خۇدا بىلەن سۆزلىشىپ ياشىدى.
مىلادىيە 1962-يىلى مۇقەددەس پاپا كىرلوس VI ئۇنى يالغۇزلۇقىدىن چاقىرتىپ، ئۇنىڭ ئۈستىگە قولىنى قويۇپ، ئۇنى خرىستىئان مائارىپى ۋە دىنىي ئىنستىتۇتلار ئۈچۈن ئېپىسكوپ ھەمدە ئىلاھىيەت ئاكادېمىيىسىنىڭ مۇدىرى قىلىپ تەيىنلىدى، ھەمدە ئۇنىڭغا كوپتلارنىڭ ئۇلۇغ ئارخىماندرىتى شېنۇدانىڭ ئىسمى بويىچە شېنۇدا دېگەن ئىسىمنى بەردى. بىر ئوقۇتقۇچى پادىچى سۈپىتىدە ئۇ ياشلار ئۈچۈن ئۆزىنى بېغىشلىدى، ئۇنىڭ غەمخورلۇقى ئاستىدا ئوقۇغۇچىلارنىڭ سانى زور دەرىجىدە كۆپەيدى.
پاپا كىرلوس VI نىڭ ئارام تېپىشىدىن كېيىن، ماركۇس مۇقەددەسنىڭ روسۇللۇق تەختى ئۈچۈن چەك ئۇنىڭغا چۈشتى، مىلادىيە 1971-يىلى 11-ئاينىڭ 14-كۈنى ئۇ ئىسكەندەرىيىنىڭ بىر يۈز ئون يەتتىنچى پاپاسى بولۇپ تەختكە ئولتۇردى. قىرىق يىلدىن ئارتۇق ۋاقىت ئۇ مەسىھنىڭ پادىسىنى ئاتىنىڭ قەلبى بىلەن باقتى. ئۇ خەلققە ھەپتە سايىن تەلىم بەردى، مىڭلىغان كىشى خۇدانىڭ كالامىنى ئاڭلاش ئۈچۈن يىغىلاتتى؛ ئۇ چېركاۋنىڭ ئېتىقاد ۋە روھىي ھاياتى توغرىسىدا بىر يۈزدىن ئارتۇق كىتاب يازدى، ئۇلارنىڭ نۇرغۇنى ئەللەرنىڭ تىللىرىغا تەرجىمە قىلىندى؛ ئۇ ئونلىغان ئېپىسكوپ ۋە يۈزلىگەن كاھىننى تەيىنلىدى، يەر يۈزىنىڭ ھەرقايسى جايلىرىدا چېركاۋ ۋە مونتىستىرلارنى بەرپا قىلدى، تاكى چەت ئەلگە تارقىلىپ كەتكەن كوپت ئېتىقادچىلىرى پادىچىسىز قالمىسۇن دەپ.
ياخشى پادىچى سىناق كۈنىدە قاچمايدۇ. بىر قىيىنچىلىق مەزگىلىدە پاپا قاماپ قويۇلۇپ، مونتىستىردا ئايرىم ساقلاندى، ئۇ بۇ سىناقنى سەۋرچانلىق بىلەن كۆتۈرۈپ، ئۆزىنى خۇداغا تاپشۇردى؛ سىنىلىش يىللىرىدىن كېيىن ئۇ ئۆز تەختىگە ۋە ئۇنى زور خۇشاللىق بىلەن قارشى ئالغان ئۆز خەلقىگە قايتۇرۇلدى. ئاخىرقى كۈنلىرىگىچە ئۇ كېسەللىك ۋە قېرىلىق ئۇنى ھالسىزلاتقان بولسىمۇ، ئەمگەك قىلىشتىن توختىمىدى، باللىرىغا مەڭگۈ مېھرىبان ئاتا بولۇپ قالدى.
ئۇ مىلادىيە 2012-يىلى 3-ئاينىڭ 17-كۈنى، يەنى بارامھات ئېيىنىڭ سەككىزىنچى كۈنى رەبدە ئارام تاپتى، ئىسكەندەرىيە چېركاۋىنى قىرىق يىل تۆت ئايچە باققاندىن كېيىن. نۇرغۇنلىغان كىشىلەر ئۆز ئاتىسى ئۈچۈن يىغلىدى، ئۆز ۋەسىيىتى بويىچە ئۇنىڭ جەسىتى ۋادى ئەلنەترۇندىكى ئانبا بىشوي مونتىستىرىغا، ئۇ سۆيگەن چۆل ئاتىلىرىنىڭ يادىكارلىقلىرىنىڭ يېنىغا قويۇلدى.
ئۇنىڭ دۇئالىرى ۋە بەرىكىتى بىز بىلەن بىللە بولغاي. ئامىن.