TSK · Przypowieści Salomonowych 11:22

Także zapytałem się jej, mówiąc: Czyją jesteś córką? A rzekła: Córką Betuela, syna Nachora, którego urodziła mu Milka. Wtedy włożyłem kolczyk na jej nos, a na jej ręce naramienniki.

Ona, pani głupota, jest namiętna, błaźnica bez jakiejkolwiek wiedzy.

Ułudą jest wdzięk, a piękność ulotna; lecz bogobojna niewiasta godna jest chwały.

To z powodu niezliczonych sprośności nadobnej wszetecznicy, władającej czarami, co to usidlała narody swoim wszeteczeństwem, a plemiona swymi czarami.

To im się zdarzyło z prawdziwego przysłowia: Pies zawrócił do swych wymiocin, zatem świnia, co się obmyła, wraca do miejsca tarzania się w błocie.