TSK · Przypowieści Salomonowych 14:3

Jesteś skryty przed biczem języka i nie masz się czego bać, gdy zbliża się spustoszenie.

WIEKUISTY, obym się nie zawstydził, że Cię wzywałem; niech zawstydzą się niegodziwi oraz zamilkną w grobie.

Ześle z niebios i mnie wspomoże; On, którego lży ten czyhający na mnie. Sela. Bóg ześle Swoją łaskę i Swoją prawdę.

Kto strzeże swoich ust – ten pilnuje swojego życia; zaś kto swe wargi lekkomyślnie otwiera – temu grozi ruina.

Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.

Kto wysiewa krzywdę – zbierze niedolę, i skończy się bicz jego zaciekłości.

Także o dziesięciu rogach, co były na jej głowie, oraz o innym rogu, który wyrósł, a przed nim trzy wypadły; rogu, który miał oczy i usta mówiące wielkie rzeczy, a na spojrzeniu był mocniejszy niż inne rogi.

Tak też język jest małym członkiem, a bardzo się chlubi. Oto mały ogień zapala wielki las.

Ponieważ zachowałeś słowo mej wytrwałości także ja cię zachowam od czasu doświadczenia, który ma przyjść na cały zamieszkały świat, by doświadczyć mieszkających na ziemi.

I po tych wydarzeniach zobaczyłem a oto w Niebie została otwarta Świątynia Przybytku Świadectwa.