TSK · مزامير 85:5

چیزهای مشکل را به قوم خود نشان داده‌ای. بادهٔ سرگردانی به ما نوشانیده‌ای.

آیا خدا رأفت را فراموش کرده؟ و رحمتهای خود را در غضب مسدود ساخته است؟ سلاه.

ای یهوه، خدای صبایوت، تا به کی به دعای قوم خویش غضبناک خواهی بود،

ای‌ خداوند بشدّت‌ غضبناك‌ مباش‌ و گناه‌ را تا به‌ ابد بخاطر مدار. هان‌ ملاحظه‌ نما كه‌ همگی‌ ما قوم‌ تو هستیم‌.

كیست‌ خدایی‌ مثل‌ تو كه‌ عصیان‌ را می‌آمرزد و از تقصیر بقیه‌ میراث‌ خویش‌ درمی‌گذرد. او خشم‌ خود را تا به‌ ابد نگاه‌ نمی‌دارد زیرا رحمت‌ را دوست‌ می‌دارد.

و یک فرشته زورآور سنگی چون سنگ آسیای بزرگ گرفته، به دریا انداخت و گفت، چنین به یک صدمه، شهر بابِل بزرگ منهدم خواهد گردید و دیگر هرگز یافت نخواهد شد.