TSK · Danijel 10:3

Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.

Potem odszedł król na pałac swój, i przenocował nic nie jadłszy, i nic nie przypuścił przed się, coby go uweselić mogło, tak, że i sen jego odstąpił od niego.

Przetoż, iż uciskacie ubogiego, a brzemię zboża bierzecie od niego, domuweście wprawdzie z ciosanego kamienia nabudowali, ale nie będziecie w nich mieszkać; winnic rozkosznych nasadziliście, ale wina z nich pić nie będziecie.

Ale ty, gdy pościsz, namaż głowę twoję, i umyj twarz twoję,