TSK · Przypowieści Salomonowych 2:16

I baczył pan jego, że Pan był z nim, a iż wszystko co on czynił, Pan szczęścił w ręku jego.

I płakała nań przez one siedem dni, póki mieli wesele. Stało się tedy dnia siódmego, że jej oznajmił, bo mu się uprzykrzała. A ona powiedziała onę zagadkę synom ludu swego.

Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:

Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.

Bo nierządnica jest dół głęboki, a cudza żona jest studnia ciasna.

Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.