TSK · Przypowieści Salomonowych 22:15

Albowiem ja znam nieprawość moję, a grzech mój przedemną jest zawżdy.

Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja.

Ty go bij rózgą, a duszę jego z piekła wyrwiesz.

Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.

Między którymi i my wszyscy obcowaliśmy niekiedy w pożądliwościach ciała naszego, czyniąc to, co się podobało ciału i myślom, i byliśmy z przyrodzenia dziećmi gniewu, jako i drudzy.