TSK · Przypowieści Salomonowych 8:1

Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje.

Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje.

Słuchajcie mię wyspy, a narody dalekie pilnujcie! Pan zaraz z żywota wezwał mię, zaraz z żywota matki mojej uczynił wzmiankę imienia mego:

Tenci bowiem jest on, o którym powiedziano przez Izajasza proroka, mówiącego: Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską, proste czyńcie ścieżki jego.

Idąc tedy, nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego;

I rzekł im: Idąc na wszystek świat, każcie Ewangieliję wszystkiemu stworzeniu.

A w on ostateczny dzień wielki święta onego stanął Jezus i wołał mówiąc: Jeźli kto pragnie, niech do mnie przyjdzie, a pije.

I rzekł do mnie: Idźże, boć ja cię do pogan daleko poślę.