TSK · 2. Krallar 19:21

Öyle ki, övgüye değer işlerini anlatayım,Siyon Kentinin kapılarındaSağladığın kurtuluşla sevineyim.

Düşmanlarıma yüzkarası oldum;Beni görünce kafalarını sallıyorlar!

Siyon kızı bağdaki çardak,Salatalık bostanındaki kulübe gibi,Kuşatılmış bir kent gibi kalakalmış.

"Eğlencen sona erdi, ey Sayda, erden kız!" dedi,"Kirletildin.Kalk, Kittime geç,Orada bile rahat yüzü görmeyeceksin."

"Ey Babil, erden kız,İn aşağı, toprağa otur.Ey Kildani kızı,Tahtın yok artık, yere otur.Bundan böyle, 'Nazik, narin' demeyecekler sana.

"Onlara de ki, " 'Gözlerim gece gündüzDurmadan gözyaşı döksün,Çünkü erden kızım, halkımAğır bir yara aldı,Ezici bir darbe yedi.

Seni yeniden bina edeceğim,Yeniden bina edileceksin, ey erden kız İsrail!Yine teflerini alacak,Sevinçle coşup oynayanlara katılacaksın.

Hiçe saydı beni savunan yiğitleri,Gençlerimi kırıp geçirmek için çağrı yaptı ordulara,Rab erden Yahuda kızınıÜzüm sıkma çukurunda çiğnedi adeta.

Yoldan geçen herkes el çırparak seninle alay ediyor,Yeruşalim kızına baş sallayıp ıslık çalarak,"Bütün dünyanın sevinci, güzellik simgesi dedikleri kent bu mu?" diyorlar.

"Düştü erden kız İsrail,Bir daha kalkamaz,Serilmiş kendi toprağına,Kaldıran yok."

Ey Siyon kızı, sevinçle coş!Sevinç çığlıkları at, ey Yeruşalim kızı!İşte kralın!O adil kurtarıcı ve alçakgönüllüdür.Eşeğe, evet, sıpaya,Eşek yavrusuna binmiş sana geliyor!