TSK · Przypowieści Salomonowych 14:3

Przed biczem języka będziesz zasłonięty i nie ulękniesz się spustoszenia, gdy nadejdzie.

Niech zaniemówią wargi kłamliwe, które w pysze i pogardzie mówią krzywdzące słowa przeciwko sprawiedliwemu.

Moja dusza przebywa wśród lwów; leżę wśród płonących, wśród synów ludzkich, których zęby są jak włócznie i strzały, a język jak miecz ostry.

Kto strzeże swych ust, strzeże swojej duszy; kto szeroko otwiera swe wargi, będzie zniszczony.

Usta głupiego są jego zgubą, a jego wargi sidłem jego duszy.

Kto sieje nieprawość, będzie żąć cierpienie, a rózga jego gniewu przepadnie.

Także o tych dziesięciu rogach, które były na jej głowie, i o innym, który wyrósł, przed którym upadły trzy, o tym właśnie rogu, który miał oczy i usta mówiące wielkie rzeczy, a wyglądał na większy od innych rogów.

Tak też język jest małym organem, lecz bardzo się przechwala. Jakże wielki las zapala mały ogień!

Ponieważ zachowałeś słowo mojej cierpliwości, ja też zachowam cię od godziny próby, która przyjdzie na cały świat, aby doświadczyć mieszkańców ziemi.

Potem zobaczyłem, a oto została otwarta świątynia Przybytku Świadectwa w niebie.