TSK · Przypowieści Salomonowych 16:30

Człowiek nikczemny i niegodziwy chodzi z przewrotnością na ustach;

Człowiek nikczemny wykopuje zło, a na jego wargach jakby ogień płonący.

By chętnie czynić zło obiema rękami, książę i sędzia żądają datku; zamożny człowiek wypowiada swoją przewrotną żądzę. I razem wszystko splatają.

Dlatego pod przysięgą obiecał jej dać, o cokolwiek poprosi.

Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światłości i nie idzie do światłości, aby jego uczynki nie były zganione.