Τρέχουσα ώρα
Τρίτη Ὥρα
Μνημονεύομεν τοῦ Χριστοῦ ἐνώπιον Πιλάτου, τῆς Ἀναλήψεως, καὶ τῆς καθόδου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τοῦ ἀνακαινίζοντος τὰς καρδίας ἡμῶν.
Εἰσαγωγὴ πάσης ὥρας
Ἐν ὀνόματι τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
εἷς Θεός. Ἀμήν.
Κύριε ἐλέησον. Κύριε ἐλέησον. Κύριε εὐλόγησον. Ἀμήν.
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι· καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ
ουτως ουν προσευχεσθε υμεις πατερ ημων ο εν τοις ουρανοις αγιασθητω το ονομα σου
ελθετω η βασιλεια σου γενηθητω το θελημα σου ως εν ουρανω και επι της γης
τον αρτον ημων τον επιουσιον δος ημιν σημερον
και αφες ημιν τα οφειληματα ημων ως και ημεις αφιεμεν τοις οφειλεταις ημων
και μη εισενεγκης ημας εις πειρασμον αλλα ρυσαι ημας απο του πονηρου οτι σου εστιν η βασιλεια και η δυναμις και η δοξα εις τους αιωνας αμην
Ἡ εὐχὴ τῆς εὐχαριστίας
Εὐχαριστήσωμεν τῷ ποιητῇ τῶν ἀγαθῶν, τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, Πατρὶ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι ἐσκέπασεν ἡμᾶς καὶ ἐβοήθησεν ἡμῖν, καὶ διεφύλαξεν ἡμᾶς, καὶ προσεδέξατο ἡμᾶς, καὶ ἠλέησεν ἡμᾶς, καὶ ἐστήριξεν ἡμᾶς, καὶ ἤγαγεν ἡμᾶς εἰς τὴν ὥραν ταύτην. Καὶ ἔτι δεηθῶμεν αὐτοῦ ἵνα διαφυλάξῃ ἡμᾶς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ τῇ ἁγίᾳ καὶ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν ἐν πάσῃ εἰρήνῃ· ὁ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ.
Δέσποτα, Κύριε ὁ Θεός, ὁ Παντοκράτωρ, ὁ Πατὴρ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εὐχαριστοῦμέν σοι ἐπὶ παντί, καὶ διὰ πάντα, καὶ ἐν πᾶσι· ὅτι ἐσκέπασας ἡμᾶς, καὶ ἐβοήθησας ἡμῖν, καὶ διεφύλαξας ἡμᾶς, καὶ προσεδέξω ἡμᾶς, καὶ ἠλέησας ἡμᾶς, καὶ ἐστήριξας ἡμᾶς, καὶ ἤγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν ὥραν ταύτην.
Διὰ τοῦτο αἰτοῦμέν σε καὶ δεόμεθα ἐκ τῆς χρηστότητός σου, ὦ Φιλάνθρωπε· δὸς ἡμῖν τελειῶσαι τὴν ἡμέραν ταύτην τὴν ἁγίαν καὶ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν ἐν πάσῃ εἰρήνῃ μετὰ τοῦ φόβου σου. Πᾶσαν ζῆλον, καὶ πᾶσαν πειρασμὸν καὶ πᾶσαν ἐνέργειαν τοῦ διαβόλου, καὶ βουλὴν ἀνθρώπων πονηρῶν, καὶ ἐπαναστάσεις ἐχθρῶν κρυπτῶν καὶ φανερῶν, ἀπόστησον ἀφ’ ἡμῶν καὶ ἀπὸ παντὸς λαοῦ σου, καὶ ἀπὸ τοῦ ἁγίου σου τόπου τούτου. Τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ συμφέροντα χορήγησον ἡμῖν. Ὅτι σὺ ἔδωκας ἡμῖν ἐξουσίαν πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ. Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.
Χάριτί τε καὶ οἰκτιρμοῖς καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Μονογενοῦς σου Υἱοῦ, τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· δι’ οὗ σοι πρέπει δόξα καὶ τιμὴ καὶ κράτος καὶ προσκύνησις, σὺν αὐτῷ καὶ τῷ ζωοποιῷ σου Πνεύματι τῷ ὁμοουσίῳ σοι, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
ΨΑΛΜΟΣ 50
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου·
καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου.
ἐπὶ πλεῖον πλῦνον με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου
καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με.
ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω,
καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστιν διὰ παντός.
σοὶ μόνῳ ἥμαρτον
καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα,
ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου
καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε.
ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην,
καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκύησέ με ἡ μήτηρ μου.
ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας·
τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι.
ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ, καὶ καθαρισθήσομαι·
πλυνεῖς με, καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι.
ἀκουτιεῖς με ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην·
ἀγαλλιάσονται ὀστᾶ τεταπεινωμένα.
ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου
καὶ πᾶσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον.
καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός,
καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου.
μὴ ἀπορρίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου
καὶ τὸ πνεῦμά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ.
ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου
καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήρισόν με.
διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου,
καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσιν.
ῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων, ὁ Θεὸς ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου·
ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου.
Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις,
καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου.
ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν·
ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις.
θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον·
καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει.
ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιών,
καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἰερουσαλήμ.
τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφοράν καὶ ὁλοκαυτώματα·
τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.
Ἀλληλούϊα.
Ἀρχὴ τῆς προσευχῆς
Ἡ ᾠδὴ τῆς τρίτης ὥρας τῆς εὐλογημένης ἡμέρας· προσφέρω αὐτὴν τῷ Χριστῷ τῷ Βασιλεῖ μου καὶ Θεῷ μου, καὶ ἱκετεύω ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν μου.
ΨΑΛΜΟΣ 19
Εἰσακούσαι σου Κύριος ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως·
ὑπερασπισάτω σου τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ.
ἐξαποστείλαι σοι βοήθειαν ἐξ ἁγίου
καὶ ἐκ Σιὼν ἀντιλάβοιτό σου.
μνησθείη πάσης θυσίας σου,
καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου πιανὰ γενείτω.
δῴη σοι Κύριος κατὰ τὴν καρδίαν σου
καὶ πᾶσαν τὴν βουλήν σου πληρώσαι.
ἀγαλλιασόμεθα ἐν τῷ σωτηρίῳ σου
καὶ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα·
πληρώσαι Κύριος πάντα τὰ αἰτήματά σου.
νῦν ἔγνων ὅτι ἔσωσεν Κύριος τὸν χριστὸν αὐτοῦ·
εἰσακούσεται αὐτοῦ ἐξ οὐρανοῦ ἁγίου αὐτοῦ,
ἐν δυναστείαις ἡ σωτηρία τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ.
οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις·
ἡμεῖς δὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα.
αὐτοὶ συνεποδίσθησαν καὶ ἔπεσαν·
ἡμεῖς δὲ ἀνέστημεν καὶ ἀνωρθώθημεν.
Κύριε, σῶσον τὸν βασιλέα,
καὶ εἰσάκουσον ἡμῶν ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλεσώμεθά σε.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 22
Κύριος ποιμαίνει με, καὶ οὐδέν με ὑστερήσει.
εἰς τόπον χλόης, ἐκεῖ με κατεσκήνωσεν·
ἐπὶ ὕδατος ἀναπαύσεως ἐξέθρεψέν με.
τὴν ψυχήν μου ἐπέστρεψεν·
ὡδήγησέν με ἐπὶ τρίβους δικαιοσύνης ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.
ἐὰν γὰρ καὶ πορευθῶ ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου,
οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σὺ μετ’ ἐμοῦ εἶ·
ἡ ῥάβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου,
αὐταί με παρεκάλεσαν.
ἡτοίμασας ἐνώπιόν μου τράπεζαν
ἐξ ἐναντίας τῶν θλιβόντων με·
ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου,
καὶ τὸ ποτήριόν σου μεθύσκων με ὡς κράτιστον.
καὶ τὸ ἔλεός σου καταδιώξεταί με
πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου·
καὶ τὸ κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου
εἰς μακρότητα ἡμερῶν.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 23
Τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς,
ἡ οἰκουμένη καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ.
αὐτὸς ἐπὶ θαλασσῶν ἐθεμελίωσεν αὐτήν
καὶ ἐπὶ ποταμῶν ἡτοίμασεν αὐτήν.
τίς ἀναβήσεται εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου;
ἢ τίς στήσεται ἐν τῷ τόπῳ τοῦ ἁγίου αὐτοῦ;
ἀθῷος χειρσὶν καὶ καθαρὸς τῇ καρδίᾳ,
ὃς οὐκ ἔλαβεν ἐπὶ ματαίῳ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ,
καὶ οὐκ ὤμοσεν ἐπὶ δόλῳ τῷ πλησίον αὐτοῦ.
οὗτος λήψεται εὐλογίαν παρὰ Κυρίου
καὶ ἐλεημοσύνην παρὰ Θεοῦ σωτῆρος αὐτοῦ.
αὕτη ἡ γενεὰ τῶν ζητούντων τὸν Κύριον,
τῶν ζητούντων τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ.
ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν,
καὶ ὑψώθητε πύλαι αἰώνιοι,
καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης.
τίς ἐστιν οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης;
Κύριος κραταιὸς καὶ δυνατός,
Κύριος δυνατὸς ἐν πολέμῳ.
ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν,
καὶ ὑψώθητε πύλαι αἰώνιοι,
καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης.
τίς ἐστιν οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης;
Κύριος τῶν δυνάμεων,
οὗτός ἐστιν ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 25
Κρῖνόν με, Κύριε, ὅτι ἐγὼ ἐν ἀκακίᾳ μου ἐπορεύθην,
καὶ ἐπὶ τῷ Κυρίῳ ἐλπίζων οὐ μὴ ἀσθενήσω.
δοκίμασόν με, Κύριε, καὶ πείρασόν με·
πύρωσον τοὺς νεφρούς μου καὶ τὴν καρδίαν μου.
ὅτι τὸ ἔλεός σου κατέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου ἐστίν,
καὶ εὐηρέστησα ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου.
οὐκ ἐκάθισα μετὰ συνεδρίου ματαιότητος,
καὶ μετὰ παρανομούντων οὐ μὴ εἰσέλθω.
ἐμίσησα ἐκκλησίαν πονηρευομένων,
καὶ μετὰ ἀσεβῶν οὐ μὴ καθίσω.
νίψομαι ἐν ἀθῴοις τὰς χεῖράς μου
καὶ κυκλώσω τὸ θυσιαστήριόν σου, Κύριε,
τοῦ ἀκοῦσαι φωνὴν αἰνέσεως
καὶ διηγήσασθαι πάντα τὰ θαυμάσιά σου.
Κύριε, ἠγάπησα εὐπρέπειαν οἴκου σου
καὶ τόπον σκηνώματος δόξης σου.
μὴ συναπολέσῃς μετὰ ἀσεβῶν τὴν ψυχήν μου
καὶ μετὰ ἀνδρῶν αἱμάτων τὴν ζωήν μου,
ὧν ἐν χερσὶν ἀνομία,
ἡ δεξιὰ αὐτῶν ἐπλήσθη δώρων.
ἐγὼ δὲ ἐν ἀκακίᾳ μου ἐπορεύθην·
λύτρωσαί με καὶ ἐλέησόν με.
ὁ πούς μου ἔστη ἐν εὐθύτητι·
ἐν ἐκκλησίαις εὐλογήσω σε, Κύριε.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 28
Ἐνέγκατε τῷ Κυρίῳ, υἱοὶ Θεοῦ,
ἐνέγκατε τῷ Κυρίῳ υἱοὺς κριοῦ·
ἐνέγκατε τῷ Κυρίῳ δόξαν καὶ τιμήν.
ἐνέγκατε τῷ Κυρίῳ δόξαν ὀνόματι αὐτοῦ·
προσκυνήσατε τῷ Κυρίῳ ἐν αὐλῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ.
φωνὴ Κυρίου ἐπὶ τῶν ὑδάτων·
ὁ Θεὸς τῆς δόξης ἐβρόντησεν·
Κύριος ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν.
φωνὴ Κυρίου ἐν ἰσχύι,
φωνὴ Κυρίου ἐν μεγαλοπρεπείᾳ.
φωνὴ Κυρίου συντρίβει κέδρους,
καὶ συντρίψει Κύριος τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου·
καὶ λεπτυνεῖ αὐτοὺς ὡς τὸν μόσχον τὸν Λιβάνου,
καὶ ὁ Ἀγαπητός ὡς υἱὸς μονοκερώτων.
φωνὴ Κυρίου διακόπτει φλόγα πυρός.
φωνὴ Κυρίου σείει ἔρημον·
σεισεῖ Κύριος τὴν ἔρημον Κάδης.
φωνὴ Κυρίου κατασκευάζει ἔλαφον
καὶ ἀποκαλύψει δρυμούς·
καὶ ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ πᾶς ὁ λέγει δόξαν.
Κύριος τὸν κατακλυσμὸν κατοικίζει,
καὶ καθίεται Κύριος βασιλεὺς εἰς τὸν αἰῶνα.
Κύριος ἰσχὺν τῷ λαῷ αὐτοῦ δώσει·
Κύριος εὐλογήσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν εἰρήνῃ.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 29
Ὑψώσω σε, Κύριε, ὅτι ὑπέλαβές με
καὶ οὐκ εὐφρανας τοὺς ἐχθρούς μου ἐπ’ ἐμέ.
Κύριε ὁ Θεός μου, ἐκέκραξα πρὸς σέ,
καὶ ἰάσω με.
Κύριε, ἀνήγαγες ἐξ ᾅδου τὴν ψυχήν μου·
ἔσωσάς με ἀπὸ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον.
ψάλατε τῷ Κυρίῳ, οἱ ὅσιοι αὐτοῦ,
καὶ ἐξομολογεῖσθε τῇ μνήμῃ τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ·
ὅτι ὀργὴ ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ,
καὶ ζωὴ ἐν τῇ εὐδοκίᾳ αὐτοῦ·
ἑσπέρας αὐλισθήσεται κλαυθμός,
καὶ εἰς τὸ πρωὶ ἀγαλλίασις.
ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ εὐθηνίᾳ μου·
οὐ μὴ σαλευθῶ εἰς τὸν αἰῶνα.
Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου
παρέσχου τῇ καλλονῇ μου δύναμιν·
ἀπέστρεψας δὲ τὸ πρόσωπόν σου,
καὶ ἐγενόμην τεταραγμένος.
πρὸς σὲ, Κύριε, κεκραξομαι,
καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου δεηθήσομαι.
τίς ὠφελεία ἐν τῷ αἵματί μου,
ἐν τῷ καταβῆναί με εἰς διαφθοράν;
μὴ ἐξομολογήσεταί σοι χοῦς,
ἢ ἀναγγελεῖ τὴν ἀλήθειάν σου;
ἤκουσεν Κύριος καὶ ἠλέησέν με·
Κύριος ἐγενήθη μοι βοηθός.
μετέστρεψας τὸν κοπετόν μου εἰς χαρὰν μοι·
διέρρηξας τὸν σάκκον μου, καὶ περιέζωσάς με εὐφροσύνην,
ὅπως ἂν ψαλῇ σοι ἡ δόξα μου,
καὶ οὐ μὴ κατανύγω·
Κύριε ὁ Θεός μου, εἰς τὸν αἰῶνα ἐξομολογήσομαί σοι.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 33
Εὐλογήσω τὸν Κύριον ἐν παντὶ καιρῷ,
διὰ παντὸς ἡ αἴνεσις αὐτοῦ ἐν τῷ στόματί μου.
ἐν τῷ Κυρίῳ ἐπαινεθήσεται ἡ ψυχή μου·
ἀκουσάτωσαν οἱ πραεῖς, καὶ εὐφρανθήτωσαν.
μεγαλύνατε τὸν Κύριον σὺν ἐμοί,
καὶ ὑψώσωμεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ αὐτό.
ἐξεζήτησα τὸν Κύριον, καὶ ἐπήκουσέν μου,
καὶ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεών μου ἐρρύσατό με.
προσέλθατε πρὸς αὐτὸν, καὶ φωτίσθητε,
καὶ τὰ πρόσωπα ὑμῶν οὐ μὴ καταισχυνθῇ.
οὗτος ὁ πτωχὸς ἐκέκραξε, καὶ ὁ Κύριος εἰσήκουσεν αὐτοῦ,
καὶ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτοῦ ἔσωσεν αὐτόν.
παρεμβαλεῖ ἄγγελος Κυρίου κύκλῳ τῶν φοβουμένων αὐτόν,
καὶ ῥύσεται αὐτούς.
γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος·
μακάριος ἀνήρ, ὃς ἐλπίζει ἐπ’ αὐτόν.
φοβήθητε τὸν Κύριον, πάντες οἱ ἅγιοι αὐτοῦ,
ὅτι οὐκ ἔστιν ὑστέρημα τοῖς φοβουμένοις αὐτόν.
πλούσιοι ἐπτώχευσαν καὶ ἐπείνασαν·
οἱ δὲ ἐκζητοῦντες τὸν Κύριον
οὐκ ἐλαττωθήσονται παντὸς ἀγαθοῦ.
δεῦτε, τέκνα, ἀκούσατέ μου·
φόβον Κυρίου διδάξω ὑμᾶς.
τίς ἐστιν ἄνθρωπος ὁ θέλων ζωὴν,
ἀγαπῶν ἡμέρας ἰδεῖν ἀγαθάς;
πάυσον τὴν γλῶσσάν σου ἀπὸ κακοῦ,
καὶ χείλη σου τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον.
ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ, καὶ ποίησον ἀγαθόν·
ζήτησον εἰρήνην, καὶ δίωξον αὐτήν.
ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους,
καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν.
πρόσωπον δὲ Κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας κακά,
τοῦ ἐξολεθρεῦσαι ἐκ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν.
ἐκέκραξαν δίκαιοι, καὶ ὁ Κύριος εἰσήκουσεν αὐτῶν,
καὶ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτῶν ἐρρύσατο αὐτούς.
ἐγγὺς Κύριος τοῖς συντετριμμένοις τὴν καρδίαν,
καὶ τοὺς ταπεινοὺς τῷ πνεύματι σώσει.
πολλαὶ αἱ θλίψεις τῶν δικαίων,
καὶ ἐκ πασῶν αὐτῶν ῥύσεται αὐτοὺς ὁ Κύριος.
φυλάσσει Κύριος πάντα τὰ ὀστᾶ αὐτῶν·
ἓν ἐξ αὐτῶν οὐ συντριβήσεται.
θάνατος ἁμαρτωλῶν πονηρὸς,
καὶ οἱ μισοῦντες τὸν δίκαιον πλημμελήσουσιν.
λυτρώσεται Κύριος ψυχὰς δούλων αὐτοῦ,
καὶ οὐ μὴ πλημμελήσουσιν πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπ’ αὐτόν.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 40
Μακάριος ὁ συνίων ἐπὶ πτωχόν καὶ πένητα·
ἐν ἡμέρᾳ πονηρᾷ ῥύσεται αὐτὸν ὁ Κύριος.
Κύριος φυλάξαι αὐτόν καὶ ζῆσαι αὐτόν,
καὶ μακαρίσει αὐτὸν ἐν τῇ γῇ,
καὶ μὴ παραδώσει αὐτὸν εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτοῦ.
Κύριος βοηθήσει αὐτῷ ἐπὶ κλίνης ὀδύνης αὐτοῦ·
ὅλην τὴν κοίτην αὐτοῦ ἐν τῇ ἀρρωστία αὐτοῦ ἐστρέψας.
ἐγὼ εἶπα· Κύριε, ἐλέησόν με·
ἴασαι τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἥμαρτόν σοι.
οἱ ἐχθροί μου εἶπαν κατ’ ἐμοῦ κακά·
Πότε ἀποθανεῖται, καὶ ἀπολεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ;
καὶ εἰσεπορεύετο τοῦ ἰδεῖν, εἰκῆ ἐλάλει·
ἡ καρδία αὐτοῦ συνήγαγεν ἀνομίαν ἑαυτῷ·
ἐξεπορεύετο ἔξω, καὶ ἐλάλει ἐπὶ τὸ αὐτό.
κατ’ ἐμοῦ ἐψιθύριζον πάντες οἱ ἐχθροί μου·
κατ’ ἐμοῦ ἐλογίζοντο κακά μοι·
ῥῆμα παράνομον κατ’ ἐμοῦ διέθεντο·
μήτι ὁ καθεύδων οὐ προσθήσει τοῦ ἀναστῆναι;
καὶ γὰρ ὁ ἄνθρωπος τῆς εἰρήνης μου,
ἐφ’ ὃν ἤλπισα, ὁ ἐσθίων ἄρτους μου,
ἐμεγάλυνεν ἐπ’ ἐμὲ πτερνισμόν.
σὺ δέ, Κύριε, ἐλέησόν με καὶ ἀνάστησόν με,
καὶ ἀνταποδώσω αὐτοῖς.
ἐν τούτῳ ἔγνων ὅτι τεθέληκάς με,
ὅτι οὐ μὴ εὐφρανθῇ ἐχθρὸς μου ἐπ’ ἐμέ.
ἐμοὶ δὲ διὰ τὴν ἀκακίαν ἀνελάβου,
καὶ ἐστήρισάς με ἐνώπιόν σου εἰς τὸν αἰῶνα.
εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραήλ
ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος· γένοιτο, γένοιτο.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 42
Κρῖνόν με, ὁ Θεός, καὶ διάκρινον τὴν δίκην μου
ἀπὸ ἔθνους οὐκ ὁσίου·
ἀπὸ ἀνδρὸς ἀδίκου καὶ δολίου ῥῦσαί με.
ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεὸς τῆς ἰσχύος μου·
ἱνατί ἀπώσω με;
καὶ ἱνατί σκυθρωπάζων πορεύομαι,
ἐν τῷ θλίβειν με ἐχθρόν;
ἐξαπόστειλον τὸ φῶς σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου,
αὐτὰ με ὡδήγησαν καὶ ἤγαγόν με
εἰς ὄρος ἅγιόν σου καὶ εἰς τὰ σκηνώματά σου.
καὶ εἰσελεύσομαι πρὸς τὸ θυσιαστήριον τοῦ Θεοῦ,
πρὸς τὸν Θεὸν τὸν εὐφραίνoντα τὴν νεότητά μου·
ἐξομολογήσομαί σοι ἐν κιθάρᾳ, ὁ Θεός, ὁ Θεός μου.
τί περίλυπος εἶ, ἡ ψυχή μου;
καὶ τί συνταράσσεις με;
ἔλπισον ἐπὶ τὸν Θεόν, ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ·
σωτήριον τοῦ προσώπου μου, καὶ ὁ Θεός μου.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 44
Ἐξηρεύξατο ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν·
λέγω ἐγὼ τὰ ἔργα μου τῷ βασιλεῖ·
ἡ γλῶσσά μου κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου.
ὡραιώθης παρὰ υἱοὺς ἀνθρώπων·
ἐξεχύθη χάρις ἐν χείλεσίν σου·
διὰ τοῦτο εὐλόγησέν σε ὁ Θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα.
περίζωσαι τὴν ῥομφαίαν σου ἐπὶ τὸν μηρόν σου,
δυνατέ, τὴν ὡραιότητά σου καὶ τὸ κάλλος σου.
καὶ ἔντεινον καὶ κατευόδωσον καὶ βασίλευε
ἕνεκεν ἀληθείας καὶ πραότητος καὶ δικαιοσύνης·
καὶ ὁδηγήσει σε θαυμαστῶς ἡ δεξιά σου.
τὰ βέλη σου ἠκονημένα, δυνατέ·
λαοὶ ὑπὸ σέ πεσοῦνται·
ἐν καρδίαις ἐχθρῶν τοῦ βασιλέως.
ὁ θρόνος σου, ὁ Θεός, εἰς αἰῶνα αἰῶνος·
ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου.
ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν·
διὰ τοῦτο ἔχρισέν σε ὁ Θεός, ὁ Θεός σου,
ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου.
σμύρνα καὶ στάκτην καὶ κασίαν ἀπὸ τῶν ἱματίων σου·
ἀπὸ παλατίων ἐλεφαντίνων, ἐξ ὧν εὐφράνθησάν σε.
θυγατέρες βασιλέων ἐν τιμαῖς σου·
παρέστη ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου
ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ, περιβεβλημένη πεποικιλμένη.
ἄκουε, θύγατερ, καὶ ἴδε, καὶ κλῖνον τὸ οὖς σου,
καὶ ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου·
καὶ ἐπιθυμήσει ὁ βασιλεὺς τοῦ κάλλους σου,
ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Κύριός σου, καὶ προσκυνήσεις αὐτῷ.
καὶ θυγάτηρ Τύρου ἐν δώροις·
τὸ πρόσωπόν σου λιτανεύσουσιν οἱ πλούσιοι τοῦ λαοῦ.
πᾶσα ἡ δόξα τῆς θυγατρὸς τοῦ βασιλέως ἔσωθεν·
ἐν κροσσωτοῖς χρυσοῖς περιβεβλημένη, πεποικιλμένη.
ἀπήξονται τῷ βασιλεῖ παρθένοι ὀπίσω αὐτῆς·
αἱ πλησίον αὐτῆς ἀχθήσονται σοι·
ἀπήξονται ἐν εὐφροσύνῃ καὶ ἀγαλλιάσει,
εἰσαχθήσονται εἰς ναὸν βασιλέως.
ἀντὶ πατέρων σου ἐγενήθησάν σοι υἱοί·
καταστήσεις αὐτοὺς ἄρχοντας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.
μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ·
διὰ τοῦτο λαοὶ ἐξομολογήσονταί σοι εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 45
Ὁ Θεὸς ἡμῶν καταφυγὴ καὶ δύναμις,
βοηθὸς ἐν θλίψεσι ταῖς εὑρούσαις ἡμᾶς σφόδρα.
διὰ τοῦτο οὐ φοβηθησόμεθα ἐν τῷ ταράσσεσθαι τὴν γῆν,
καὶ μετατίθεσθαι ὄρη ἐν καρδίᾳ θαλασσῶν·
ἠχῆσαν καὶ ἐταράχθησαν τὰ ὕδατα αὐτῶν,
ἐταράχθη τὰ ὅρη ἐν τῇ κραταιότητι αὐτοῦ.
τοῦ ποταμοῦ τὰ ῥεύματα εὐφραίνουσι τὴν πόλιν τοῦ Θεοῦ·
ἡγίασεν τὸ σκήνωμα αὐτοῦ ὁ Ὕψιστος.
ὁ Θεὸς ἐν μέσῳ αὐτῆς, καὶ οὐ σαλευθήσεται·
βοηθήσει αὐτῇ ὁ Θεὸς τὸ πρωί πρωί.
ἐταράχθησαν ἔθνη, ἐκίνηθησαν βασιλεῖαι·
ἔδωκεν φωνὴν αὐτοῦ, ἐσαλεύθη ἡ γῆ.
Κύριος τῶν δυνάμεων μεθ’ ἡμῶν·
ἀντιλήπτωρ ἡμῶν ὁ Θεὸς Ἰακώβ.
δεῦτε καὶ ἴδετε τὰ ἔργα Κυρίου,
ἃ ἔθετο τέρατα ἐπὶ τῆς γῆς·
ἀνταναιρῶν πολέμους ἕως τῶν περάτων τῆς γῆς·
τόξον συνθλάσει καὶ συντρίψει ὅπλον,
καὶ θυρεοὺς κατακαύσει ἐν πυρί.
σχολάσατε καὶ γνῶτε ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεός·
ὑψωθήσομαι ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὑψωθήσομαι ἐν τῇ γῇ.
Κύριος τῶν δυνάμεων μεθ’ ἡμῶν·
ἀντιλήπτωρ ἡμῶν ὁ Θεὸς Ἰακώβ.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 46
Πάντα τὰ ἔθνη κροτήσατε χεῖρας·
ἀλαλάξατε τῷ Θεῷ ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως.
ὅτι Κύριος ὕψιστος, φοβερὸς,
βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.
ὑπέταξεν λαοὺς ἡμῖν
καὶ ἔθνη ὑπὸ τοὺς πόδας ἡμῶν.
ἐξελέξατο ἡμῖν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ,
τὴν καλλονὴν Ἰακὼβ ἣν ἠγάπησεν.
ἀνέβη ὁ Θεὸς ἐν ἀλαλαγμῷ,
Κύριος ἐν φωνῇ σάλπιγγος.
ψάλσατε τῷ Θεῷ ἡμῶν, ψάλσατε·
ψάλσατε τῷ βασιλεῖ ἡμῶν, ψάλσατε·
ὅτι βασιλεὺς πάσης τῆς γῆς ὁ Θεός·
ψάλατε συνετῶς.
ἐβασίλευσεν ὁ Θεὸς ἐπὶ τὰ ἔθνη,
ὁ Θεὸς κάθεται ἐπὶ θρόνου ἁγίου αὐτοῦ.
ἄρχοντες λαῶν συνήχθησαν
μετὰ Θεοῦ Ἀβραάμ·
ὅτι τοῦ Θεοῦ οἱ κραταιοὶ τῆς γῆς σφόδρα ὑψώθησαν.
Ἀλληλούϊα.
(Κατὰ Ἰωάννην 14:26–15:3)
Ὁ δὲ Παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, ὃ πέμψει ὁ Πατὴρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα καὶ ὑπομνήσει ὑμᾶς πάντα ἃ εἶπον ὑμῖν.
Εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν, εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν· οὐ καθώς ὁ κόσμος δίδωσιν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν. Μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία μηδὲ δειλιάτω.
ἠκούσατε ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν· Ὑπάγω καὶ ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς. εἰ ἠγαπᾶτέ με, ἐχάρητε ἂν ὅτι πορεύομαι πρὸς τὸν Πατέρα, ὅτι ὁ Πατὴρ μείζων μού ἐστιν.
καὶ νῦν εἴρηκα ὑμῖν πρὸ τοῦ γενέσθαι, ἵνα ὅταν γένηται πιστεύσητε.
οὐκέτι πολλὰ λαλῶ μεθ’ ὑμῶν· ἔρχεται γὰρ ὁ τοῦ κόσμου ἄρχων, καὶ ἐν ἐμοὶ οὐκ ἔχει οὐδέν·
ἀλλ’ ἵνα γνῷ ὁ κόσμος ὅτι ἀγαπῶ τὸν Πατέρα, καὶ καθὼς ἐνετείλατό μοι ὁ Πατὴρ, οὕτως ποιῶ. Ἐγείρεσθε, ἄγωμεν ἐντεῦθεν.
Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, καὶ ὁ Πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστιν.
πᾶν κλῆμα ἐν ἐμοὶ μὴ φέρον καρπὸν αἴρει αὐτό· καὶ πᾶν τὸ καρπὸν φέρον καθαίρει αὐτό, ἵνα πλεῖον καρπὸν φέρῃ.
ἤδη ὑμεῖς καθαροί ἐστε διὰ τὸν λόγον ὃν λελάληκα ὑμῖν.
Μείνατε ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν.
(Καὶ δόξα τῷ Θεῷ πάντοτε.)
Ἡ τομὴ (Τροπάριον)
Τὸ ἅγιόν σου Πνεῦμα, Κύριε, ὃ ἀπέστειλας ἐπὶ τοὺς ἁγίους σου μαθητὰς καὶ τιμίους ἀποστόλους ἐν τῇ τρίτῃ ὥρᾳ, μὴ ἀφαιρέσῃς ἀφ’ ἡμῶν, ὦ Ἀγαθέ, ἀλλὰ ἀνάκαινον ἐν τοῖς ἐγκάτοις ἡμῶν. Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀπορρίψῃς με ἀπὸ προσώπου σου, καὶ τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. (Δόξα Πατρί καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι - Δόξα τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι).
Κύριε, ὁ ἀποστείλας τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιόν σου ἐπὶ τοὺς ἁγίους σου μαθητὰς καὶ τιμίους ἀποστόλους ἐν τῇ τρίτῃ ὥρᾳ, τοῦτο μὴ ἀφαιρέσῃς ἀφ’ ἡμῶν, ὦ Ἀγαθέ· ἀλλὰ δώρησαι ἡμῖν τὸ ἀνακαινίζεσθαι ἐν τοῖς ἐγκάτοις ἡμῶν, Κύριε ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστὲ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ Λόγου, πνεῦμα εὐθὲς καὶ ζωοποιοῦν, πνεῦμα προφητείας καὶ σωφροσύνης, πνεῦμα ἁγιωσύνης καὶ δικαιοσύνης καὶ ἐξουσίας, παντοκράτωρ εἶ· ὅτι σὺ εἶ τὸ φέγγος τῶν ψυχῶν ἡμῶν, ὁ φωτίζων πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον· ἐλέησον ἡμᾶς. (Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν - καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· Ἀμήν.)
Θεοτόκε, σὺ εἶ ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινὴ ἡ βλαστήσασα τὸν βότρυν τῆς ζωῆς· ἱκετεύομέν σε, ἡ κεχαριτωμένη, σὺν τοῖς ἀποστόλοις, ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν ἡμῶν. Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν· εὐλογητὸς Κύριος καθ’ ἡμέραν· ἑτοιμάζει τὴν ὁδὸν ἡμῶν, ὅτι Θεὸς τῶν σωτηριῶν ἡμῶν ἐστίν. (Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν - καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· Ἀμήν.)
Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν καὶ ζωῆς χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν, καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλίδος, ἀγαθέ, καὶ σῶσον, Σῶτερ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν. (Δόξα Πατρί καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι - Δόξα τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι.)
Ὡς ἦς μετὰ τῶν μαθητῶν σου, Σωτήρ, καὶ εἰρήνην αὐτοῖς ἔδωκας, ἔλθῃς καὶ μεθ’ ἡμῶν, καὶ δὸς ἡμῖν τὴν εἰρήνην σου· καὶ σῶσον ἡμᾶς καὶ ῥῦσαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. (Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν - καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· Ἀμήν.)
Ὅταν ἑστῶμεν ἐν τῷ ἁγίῳ ναῷ σου, ὡς ἐν οὐρανῷ ἡγοῦμεθα. Θεοτόκε, σὺ εἶ ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ· ἄνοιξον ἡμῖν τὴν θύραν τοῦ ἐλέους.
Tenoo oasht emmok o piekhristos nem pekyot en aghathos nem pi epnevma ethowab je akee ak soati emmon nai nan
Προσκυνοῦμέν σε, Χριστέ, μετὰ τοῦ Ἀγαθοῦ Πατρός σου καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὅτι ἦλθες καὶ ἔσωσας ἡμᾶς.
1. Κύριε, ὁ τὸ Πανάγιόν σου Πνεῦμα ἐν τῇ τρίτῃ ὥρᾳ τοῖς ἁγίοις σου μαθηταῖς καὶ τιμίοις ἀποστόλοις ἀποστείλας, ἐκεῖνο μὴ ἀφαιρέσῃς ἀφ’ ἡμῶν, ὁ Ἀγαθός, ἀλλ’ ἀνανέωσον ἐν ἡμῖν τοῖς δεομένοις σοι. Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός· καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀπορρίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου, καὶ τὸ Πνεῦμά σου τὸ Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ.
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι
Δόξα τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι.
2. Κύριε, ὁ καταπέμψας τὸ Ἅγιόν σου Πνεῦμα ἐν τῇ τρίτῃ ὥρᾳ ἐπὶ τοὺς ἁγίους σου μαθητὰς καὶ τιμίους ἀποστόλους, μὴ ἀφαιρεθῇ ἀφ’ ἡμῶν, ὁ Ἀγαθός· ἀλλ’ ἀνακαινισθῇ ἐν ἡμῖν, δεόμεθά σου, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ, Υἱὲ Θεοῦ, ὁ Λόγος· πνεῦμα εὐθὲς καὶ ζωοποιόν, πνεῦμα προφητείας καὶ σωφροσύνης, πνεῦμα ἁγιωσύνης, δικαιοσύνης καὶ ἐξουσίας· Παντοκράτωρ, φῶς τῶν ψυχῶν ἡμῶν, ὁ φωτίζων πάντα ἄνθρωπον τὸν ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον, ἐλέησόν με.
Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
3. Θεοτόκε, ἡ ἀληθινὴ ἄμπελος, ἡ κυήσασα τὸν βότρυν τῆς Ζωῆς, σὲ ἀξιοῦμεν, ὦ κεχαριτωμένη, σὺν τοῖς Ἀποστόλοις, ὑπὲρ σωτηρίας τῶν ψυχῶν ἡμῶν πρεσβεύειν. Εὐλογητὸς ὁ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν· εὐλογητὸς Κύριος καθ’ ἡμέραν· κατασκευάζει τὴν ὁδὸν ἡμῶν· αὐτός ἐστιν ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας ἡμῶν.
Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
4. Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν καὶ ζωῆς χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν, καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλίδος, ὁ Ἀγαθός, καὶ σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι
Δόξα τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι.
5. Ὡς μετὰ τῶν μαθητῶν ἦσθα, Σωτήρ, καὶ εἰρήνην αὐτοῖς ἔδωκας, ἐλθὲ καὶ πρὸς ἡμᾶς, καὶ δὸς ἡμῖν τὴν εἰρήνην σου, καὶ σῶσον, καὶ ῥῦσαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
6. Ὅταν στῶμεν ἐν τῷ ἁγίῳ σου ναῷ, ὡς ἐν οὐρανῷ ἑστάναι λογιζόμεθα. Θεοτόκε, πύλη τοῦ οὐρανοῦ, ἄνοιξον ἡμῖν τὴν πύλην τοῦ ἐλέους.
Τότε προσεύχεται:
Κύριε, εἰσάκουσον ἡμῶν, καὶ ἐλέησον ἡμᾶς, καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ἁμαρτήματα ἡμῶν. Ἀμήν.
(Κύριε, ἐλέησον) τεσσαράκοντα καὶ ἅπαξ
Ἄφεσις
Ὁ Θεὸς πασῶν οἰκτιρμῶν καὶ πᾶσης παρακλήσεως, ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς διὰ παντὸς τῷ Πνεύματί σου τῷ Ἁγίῳ, εὐχαριστοῦμέν σοι, ὅτι ἀνέστησας ἡμᾶς εἰς προσευχὴν ἐν τῇ ἁγίᾳ ὥρᾳ ταύτῃ, ἐν ᾗ ἐξέχεας πλουσίως τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος ἐπὶ τοὺς ἁγίους σου μαθητὰς καὶ τιμίους μακαρίους ἀποστόλους ὡσεὶ γλῶσσαι πυρός. Αἰτοῦμέν σε καὶ δεόμεθα, ὦ Φιλάνθρωπε, πρόσδεξαι πρὸς σε τὰς προσευχὰς ἡμῶν, καὶ ἄφες τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ ἔκχεον ἐφ’ ἡμᾶς τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος, καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, καὶ μετάστησον ἡμᾶς εἰς πνευματικὴν πολιτείαν, ἵνα ἐν Πνεύματι περιπατῶμεν καὶ μὴ ἐπιτελῶμεν ἐπιθυμίαν σαρκὸς. Καὶ καταξίωσον ἡμᾶς λειτουργεῖν σοι ἐν ἁγνείᾳ καὶ δικαιοσύνῃ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν· ὅτι σοὶ πρέπει δόξα καὶ τιμὴ καὶ κράτος, σὺν τῷ ἀγαθῷ σου Πατρὶ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα. Ἀμήν.
Δέησις λεγομένη τῷ τέλει πάσης ὥρας
Ἐλέησον ἡμᾶς, ὁ Θεός, εἶτα ἐλέησον ἡμᾶς. Ὁ ἐν παντὶ καιρῷ καὶ ὥρᾳ, ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς, προσκυνούμενος καὶ δοξαζόμενος, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ μακρόθυμος, πολυέλεος, πολυεύσπλαγχνος, ὁ ἀγαπῶν τοὺς δικαίους καὶ ἐλεῶν τοὺς ἁμαρτωλοὺς, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ, ὁ μὴ θέλων τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆσαι, ὁ καλῶν πάντας εἰς σωτηρίαν διὰ τῆς ἐπαγγελίας τῶν μελλόντων ἀγαθῶν.
Κύριε, πρόσδεξαι ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ καὶ ἐν πάσῃ ὥρᾳ τὰς δεήσεις ἡμῶν· εὐκόλισον ἡμῖν τὸν βίον, καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς εἰς τὸ ποιεῖν τὰς ἐντολάς σου. Ἁγίασον τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Καθάρισον τὰ σώματα ἡμῶν. Ὀρθοτόμησον τοὺς λογισμοὺς ἡμῶν. Ἐξάγνισον τὰς προαιρέσεις ἡμῶν. Ἴασαι τὰς νόσους ἡμῶν καὶ ἄφες τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν. Ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης λύπης πονηρᾶς καὶ ὀδυνῆς καρδίας. Περιτείχισον ἡμᾶς τοῖς ἁγίοις σου Ἀγγέλοις, ἵνα τῷ παρεμβολῇ αὐτῶν φρουρούμενοι καὶ ὁδηγούμενοι, καταντήσωμεν εἰς ἑνότητα πίστεως καὶ εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀφάτου καὶ ἀπεράντου δόξης σου· ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τὸν αἰῶνα. Ἀμήν.
Ὁ Θεός, καταξίωσον ἡμᾶς εἰπεῖν μετ’ εὐχαριστίας· Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς...