Τρέχουσα ώρα
Ἀπόδειπνον — Δωδεκάτη Ὥρα
Πρὸ τοῦ ὕπνου μνημονεύομεν τῆς ταφῆς τοῦ Χριστοῦ, τῆς παρένδοξου τοῦ κόσμου φύσεως, καὶ αἰτοῦμεθα συγχώρησιν καὶ φύλαξιν δι᾿ ὅλης τῆς νυκτός.
Εἰσαγωγὴ πάσης ὥρας
Ἐν ὀνόματι τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
εἷς Θεός. Ἀμήν.
Κύριε ἐλέησον. Κύριε ἐλέησον. Κύριε εὐλόγησον. Ἀμήν.
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι· καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ
ουτως ουν προσευχεσθε υμεις πατερ ημων ο εν τοις ουρανοις αγιασθητω το ονομα σου
ελθετω η βασιλεια σου γενηθητω το θελημα σου ως εν ουρανω και επι της γης
τον αρτον ημων τον επιουσιον δος ημιν σημερον
και αφες ημιν τα οφειληματα ημων ως και ημεις αφιεμεν τοις οφειλεταις ημων
και μη εισενεγκης ημας εις πειρασμον αλλα ρυσαι ημας απο του πονηρου οτι σου εστιν η βασιλεια και η δυναμις και η δοξα εις τους αιωνας αμην
Ἡ εὐχὴ τῆς εὐχαριστίας
Εὐχαριστήσωμεν τῷ ποιητῇ τῶν ἀγαθῶν, τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, Πατρὶ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι ἐσκέπασεν ἡμᾶς καὶ ἐβοήθησεν ἡμῖν, καὶ διεφύλαξεν ἡμᾶς, καὶ προσεδέξατο ἡμᾶς, καὶ ἠλέησεν ἡμᾶς, καὶ ἐστήριξεν ἡμᾶς, καὶ ἤγαγεν ἡμᾶς εἰς τὴν ὥραν ταύτην. Καὶ ἔτι δεηθῶμεν αὐτοῦ ἵνα διαφυλάξῃ ἡμᾶς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ τῇ ἁγίᾳ καὶ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν ἐν πάσῃ εἰρήνῃ· ὁ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ.
Δέσποτα, Κύριε ὁ Θεός, ὁ Παντοκράτωρ, ὁ Πατὴρ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εὐχαριστοῦμέν σοι ἐπὶ παντί, καὶ διὰ πάντα, καὶ ἐν πᾶσι· ὅτι ἐσκέπασας ἡμᾶς, καὶ ἐβοήθησας ἡμῖν, καὶ διεφύλαξας ἡμᾶς, καὶ προσεδέξω ἡμᾶς, καὶ ἠλέησας ἡμᾶς, καὶ ἐστήριξας ἡμᾶς, καὶ ἤγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν ὥραν ταύτην.
Διὰ τοῦτο αἰτοῦμέν σε καὶ δεόμεθα ἐκ τῆς χρηστότητός σου, ὦ Φιλάνθρωπε· δὸς ἡμῖν τελειῶσαι τὴν ἡμέραν ταύτην τὴν ἁγίαν καὶ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν ἐν πάσῃ εἰρήνῃ μετὰ τοῦ φόβου σου. Πᾶσαν ζῆλον, καὶ πᾶσαν πειρασμὸν καὶ πᾶσαν ἐνέργειαν τοῦ διαβόλου, καὶ βουλὴν ἀνθρώπων πονηρῶν, καὶ ἐπαναστάσεις ἐχθρῶν κρυπτῶν καὶ φανερῶν, ἀπόστησον ἀφ’ ἡμῶν καὶ ἀπὸ παντὸς λαοῦ σου, καὶ ἀπὸ τοῦ ἁγίου σου τόπου τούτου. Τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ συμφέροντα χορήγησον ἡμῖν. Ὅτι σὺ ἔδωκας ἡμῖν ἐξουσίαν πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ. Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.
Χάριτί τε καὶ οἰκτιρμοῖς καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Μονογενοῦς σου Υἱοῦ, τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· δι’ οὗ σοι πρέπει δόξα καὶ τιμὴ καὶ κράτος καὶ προσκύνησις, σὺν αὐτῷ καὶ τῷ ζωοποιῷ σου Πνεύματι τῷ ὁμοουσίῳ σοι, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
ΨΑΛΜΟΣ 50
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου· καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου.
ἐπιπλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου, καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με.
ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστιν διαπαντός.
σοὶ μόνῳ ἥμαρτον, καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα· ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε.
ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου.
ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας· τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι.
ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ, καὶ καθαρισθήσομαι· πλυνεῖς με, καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι.
ἀκουτιεῖς με ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην· ἀγαλλιάσονται ὀστᾶ τεταπεινωμένα.
ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου, καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον.
Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου.
μὴ ἀπορρίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου, καὶ τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ' ἐμοῦ.
ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου, καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήρισόν με.
Διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου, καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσιν.
ῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων, ὁ Θεὸς ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου· ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου.
Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου.
ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις.
θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον· καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει.
ἀγάθηνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιών, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἰερουσαλήμ.
τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα· τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.
Ἀλληλούϊα.
Ἀρχὴ τῆς προσευχῆς
Ἡ ᾠδὴ τοῦ ὕπνου τῆς εὐλογημένης ταύτης ἡμέρας· προσφέρω αὐτὴν τῷ Χριστῷ τῷ Βασιλεῖ μου καὶ Θεῷ μου, καὶ ἱκετεύω ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν μου.
ΨΑΛΜΟΣ 129
Ἐκ βαθέων ἐκέκραξά σοι, Κύριε.
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς φωνῆς μου· γενηθήτωσαν τὰ ὦτά σου προσέχοντα εἰς τὴν φωνὴν τῆς δεήσεώς μου.
ἐὰν ἀνομίας παρατηρήσῃς, Κύριε, Κύριε, τίς ὑποστήσεται; ὅτι παρὰ σοὶ ἡ ἱλασμός ἐστιν.
ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου ὑπέμεινά σε, Κύριε· ὑπέμεινεν ἡ ψυχή μου εἰς τὸν λόγον σου.
ἤλπισεν ἡ ψυχή μου ἐπὶ τὸν Κύριον ἀπὸ φυλακῆς πρωΐας μέχρι νυκτός.
ἀπὸ φυλακῆς πρωΐας ἐλπισάτω Ἰσραὴλ ἐπὶ τὸν Κύριον.
ὅτι παρὰ τῷ Κυρίῳ τὸ ἔλεος, καὶ πολλὴ παρ' αὐτῷ λύτρωσις·
καὶ αὐτὸς λυτρώσεται τὸν Ἰσραὴλ ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 130
Κύριε, οὐχ ὑψώθη ἡ καρδία μου, οὐδὲ ἐμετεωρίσθησαν οἱ ὀφθαλμοί μου· οὐδὲ ἐπορεύθην ἐν μεγάλοις οὐδὲ ἐν θαυμασίοις ὑπὲρ ἐμέ.
εἰ μὴ ἐταπεινοφρόνουν, ἀλλ' ὕψωσα τὴν ψυχήν μου, ὡς παιδίον νεογνὸν ἐπὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, ὡς ἀνταποδιδόμενον ἐπὶ τὴν ψυχήν μου.
ἐλπισάτω Ἰσραὴλ ἐπὶ τὸν Κύριον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 131
Μνήσθητι, Κύριε, Δαυὶδ καὶ πάσης τῆς πραότητος αὐτοῦ·
ὡς ὤμοσε τῷ Κυρίῳ, ηὔξατο τῷ Θεῷ Ἰακώβ·
εἰ εἰσελεύσομαι εἰς σκήνωμα οἴκου μου, εἰ ἀναβήσομαι ἐπὶ κλίνην στρωμνῆς μου,
εἰ δώσω ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου καὶ τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμὸν
καὶ ἀνάπαυσιν τοῖς κροτάφοις μου,
ἕως οὗ εὕρω τόπον τῷ Κυρίῳ, σκήνωμα τῷ Θεῷ Ἰακώβ.
ἰδοὺ ἠκούσαμεν αὐτὸ ἐν Ἐφραθά· εὕρομεν αὐτὸ ἐν τοῖς πεδίοις τοῦ δρυμοῦ.
εἰσελευσόμεθα εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ· προσκυνήσομεν εἰς τόπον οὗ ἔστησαν οἱ πόδες αὐτοῦ.
Ἀνάστηθι, Κύριε, εἰς τὴν κατάπαυσίν σου, σὺ καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ ἁγιάσματός σου.
οἱ ἱερεῖς σου ἐνδύσονται δικαιοσύνην, καὶ οἱ ὅσιοί σου ἀγαλλιάσονται.
ἕνεκεν Δαυὶδ τοῦ δούλου σου μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπον τοῦ χριστοῦ σου.
ὤμοσεν Κύριος τῷ Δαυὶδ ἀλήθειαν, καὶ οὐ μὴ ἀθετήσει αὐτήν· ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας σου θήσομαι ἐπὶ τὸν θρόνον σου.
ἐὰν φυλάξωσιν οἱ υἱοί σου τὴν διαθήκην μου καὶ τὰ μαρτύριά μου ταῦτα οἷς διδάξω αὐτούς, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν ἕως αἰῶνος καθιοῦνται ἐπὶ τὸν θρόνον σου.
ὅτι ἐξελέξατο Κύριος τὴν Σιὼν, ᾑρέτισεν αὐτὴν εἰς κατοικίαν ἑαυτῷ.
αὕτη ἡ κατάπαυσίς μου εἰς αἰῶνα αἰῶνος· ὧδε κατοικήσω, ὅτι ᾑρετισάμην αὐτήν.
τὴν θήραν αὐτῆς εὐλογῶν εὐλογήσω· τοὺς πτωχοὺς αὐτῆς χορτάσω ἄρτων.
τοὺς ἱερεῖς αὐτῆς ἐνδύσω σωτηρίαν, καὶ οἱ ὅσιοι αὐτῆς ἀγαλλιάσει ἀγαλλιάσονται.
ἐκεῖ ἐξανατελῶ κέρας τῷ Δαυίδ· ἡτοίμασα λύχνον τῷ χριστῷ μου.
τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ἐνδύσω αἰσχύνην, ἐπ' αὐτὸν δὲ ἐξανθήσει τὸ ἁγίασμά μου.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 132
Ἰδοὺ δὴ τί καλὸν ἢ τί τερπνόν, ἀλλ' ἢ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό·
ὡς μύρον ἐπὶ κεφαλῆς τὸ καταβαῖνον ἐπὶ τὴν πώγωνα, τὴν πώγωνα Ἀαρών, τὸ καταβαῖνον ἐπὶ τὴν ὡραίαν τοῦ ἐνδύματος αὐτοῦ·
ὡς δρόσος Αερμῶν ἡ καταβαίνουσα ἐπὶ τὰ ὄρη Σιών· ὅτι ἐκεῖ ἐνετείλατο Κύριος τὴν εὐλογίαν, ζωήν ἕως τοῦ αἰῶνος.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 133
Ἰδοὺ νῦν εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντες οἱ δοῦλοι Κυρίου, οἱ ἑστῶτες ἐν οἴκῳ Κυρίου, ἐν αὐλαῖς οἴκου Θεοῦ ἡμῶν.
ἐν νυξὶν ἐπάρατε τὰς χεῖρας ὑμῶν εἰς τὰ ἅγια καὶ εὐλογεῖτε τὸν Κύριον.
εὐλογήσαι σε Κύριος ἐκ Σιὼν, ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 136
Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν, ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών.
ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν,
ὅτι ἐκεῖ ἐπηρώτησαν ἡμᾶς οἱ αἰχμαλωτεύσαντες ἡμᾶς λόγους ᾠδῶν,
καὶ οἱ ἀπήγοντες ἡμᾶς ᾠδήν· ἄσατε ἡμῖν ἐκ τῶν ᾠδῶν Σιών.
πῶς ᾄσωμεν τὴν ᾠδὴν Κυρίου ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας;
ἐὰν ἐπιλάθωμαί σου, Ἰερουσαλήμ, ἐπιλησθείη ἡ δεξιά μου·
κολληθείη ἡ γλῶσσά μου τῷ λάρυγγί μου, ἐὰν μὴ σου μνησθῶ,
ἐὰν μὴ προανατάξω Ἰερουσαλὴμ ἐν ἀρχῇ τῆς εὐφροσύνης μου.
Μνήσθητι, Κύριε, τῶν υἱῶν Ἐδώμ, τὴν ἡμέραν Ἰερουσαλήμ, τῶν λεγόντων· ἔρημοι ποιεῖτε, ἔρημοι ποιεῖτε ἕως τῶν θεμελίων αὐτῆς.
θυγάτηρ Βαβυλῶνος ἡ ταλαίνης· μακάριος ὃς ἀνταποδώσει σοι τὸ ἀνταπόδομά σου ὃ ἀνταπέδωκας ἡμῖν.
μακάριος ὃς κρατήσει καὶ ἐδαφιεῖ τὰ νήπιά σου πρὸς τὴν πέτραν.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 137
Ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, ὅτι ἤκουσας τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου· ἐναντίον ἀγγέλων ψαλῶ σοι,
καὶ προσκυνήσω πρὸς ναὸν ἅγιόν σου, καὶ ἐξομολογήσομαι τῷ ὀνόματί σου ἐπὶ τῷ ἐλέει σου καὶ τῇ ἀληθείᾳ σου,
ὅτι ἐμεγάλυνας ἐπὶ πᾶν τὸ ὄνομά σου τὸ ἅγιόν σου.
Ἐν ἡμέρᾳ ἐπικαλέσασθαί με εἰσήκουσάς μου· πολυώρησάς με ἐν ψυχῇ μου ἰσχύϊ.
Ἐξομολογησάσθωσάν σοι, Κύριε, πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, ὅτι ἤκουσαν πάντας τοὺς λόγους τοῦ στόματός σου·
καὶ ᾄτωσαν ἐν ταῖς ὁδοῖς Κυρίου, ὅτι μέγας ἡ δόξα Κυρίου.
ὅτι ὑψηλὸς Κύριος, καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορά· καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀπὸ μακρόθεν γινώσκει.
Ἐὰν πορευθῶ ἐν μέσῳ θλίψεως, ζήσεις με· ἐπ’ ὀργὴν ἐχθρῶν μου ἐξέτεινας τὴν χεῖρά σου, καὶ ἔσωσέν με ἡ δεξιά σου.
Κύριος ἀνταποδώσει ὑπὲρ ἐμοῦ· Κύριε, τὸ ἔλεός σου εἰς τὸν αἰῶνα· τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου μὴ παρίδῃς.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 140
Κύριε, ἐκέκραξα πρὸς σέ, εἰσάκουσόν μου·
πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου, ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς σέ.
κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου,
ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή.
Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόματί μου,
καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη μου.
μὴ ἐκκλίνῃς τὴν καρδίαν μου εἰς λόγους πονηρίας
τοῦ προφασίζεσθαι προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις
μετ’ ἀνδρῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν·
καὶ οὐ μὴ συνδυάσω μετὰ τῶν ἐκλεκτῶν αὐτῶν.
Παιδεύσει με δίκαιος ἐν ἐλέει καὶ ἐλέγξει με·
ἔλαιον δὲ ἁμαρτωλοῦ μὴ λιπανάτω τὴν κεφαλήν μου·
ὅτι ἔτι καὶ ἡ προσευχή μου ἐν ταῖς εὐδοκίαις αὐτῶν.
Κατεπόθησαν παρὰ πέτρας οἱ κριταὶ αὐτῶν·
ἀκούσονται τὰ ῥήματά μου, ὅτι ἡδύνθησαν.
Ὡσεὶ πάχος γῆς διερράγη ἐπὶ τῆς γῆς·
διεσκορπίσθη τὰ ὀστᾶ ἡμῶν παρὰ ᾅδου.
Ὅτι πρὸς σὲ, Κύριε, Κύριε, οἱ ὀφθαλμοί μου·
ἐπὶ σὲ ἤλπισα, μὴ ἀντανέλῃς τὴν ψυχήν μου.
φύλαξόν με ἀπὸ παγίδος ἧς συνεστήσαντό μοι
καὶ ἀπὸ σκανδάλων τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν.
πεσοῦνται ἐν ἀμφιβλήστρῳ αὐτῶν ἁμαρτωλοί·
κατὰ μόνας εἰμί ἐγώ, ἕως ἂν παρέλθω.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 141
Φωνῇ μου πρὸς Κύριον ἐκέκραξα, φωνῇ μου πρὸς Κύριον ἐδεήθην.
ἐκχεῶ ἐνώπιον αὐτοῦ τὴν δέησίν μου, τὴν θλίψιν μου ἐνώπιον αὐτοῦ ἀπαγγελῶ.
ἐν τῷ ἐκλείπειν ἐξ ἐμοῦ τὸ πνεῦμά μου, καὶ σὺ ἔγνως τὰς τρίβους μου·
ἐν ὁδῷ ταύτῃ ᾗ ἐπορευόμην, ἔκρυψαν παγίδα μοι.
κατενόουν εἰς τὰ δεξιά, καὶ ἐπεβλεπόν, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐπιγινώσκων με·
ἀπώλετο φυγὴ ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐκζητῶν τὴν ψυχήν μου.
Ἐκέκραξα πρὸς σέ, Κύριε, εἶπα· σὺ εἶ ἡ ἐλπίς μου, μερὶς μου ἐν γῇ ζώντων.
Πρόσχες τῇ δεήσει μου, ὅτι ἐταπεινώθην σφόδρα·
ῥῦσαί με ἀπὸ τῶν καταδιωκόντων με, ὅτι ἐκραταιώθησαν ὑπὲρ ἐμέ.
Ἐξαγάγε ἐκ φυλακῆς τὴν ψυχήν μου τοῦ ἐξομολογήσασθαι τῷ ὀνόματί σου·
ἐμὲ ὑπομενοῦσιν δίκαιοι, ἕως οὗ ἀνταποδῷς μοι.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 145
Αἴνει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον·
αἰνέσω Κύριον ἐν τῇ ζωῇ μου,
ψαλῶ τῷ Θεῷ μου ἕως ὑπάρχω.
μὴ πεποίθατε ἐπ’ ἄρχοντας καὶ ἐφ’ υἱοὺς ἀνθρώπων, οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία.
ἐξελεύσεται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ·
ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀπολοῦνται πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν.
Μακάριος οὗ ὁ Θεὸς Ἰακὼβ βοηθὸς αὐτοῦ,
ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτοῦ,
τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν,
τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς·
τὸν φυλάσσοντα ἀλήθειαν εἰς τὸν αἰῶνα,
ποιοῦντα κρίμα τοῖς ἀδικουμένοις,
διδόντα τροφὴν τοῖς πεινῶσιν.
Κύριος λύει πεπεδημένους·
Κύριος σοφοῖ τυφλούς·
Κύριος ἀνορθοῖ κατεαγμένους·
Κύριος ἀγαπᾷ δικαίους·
Κύριος φυλάσσει τοὺς προσηλύτους,
ὀρφανὸν καὶ χήραν ἀναλήψεται,
καὶ ὁδὸν ἁμαρτωλῶν ἀφανιεῖ.
βασιλεύσει Κύριος εἰς τὸν αἰῶνα,
ὁ Θεός σου, Σιών, εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 146
Αἰνεῖτε τὸν Κύριον, ὅτι ψαλμὸς καλός·
τῷ Θεῷ ἡμῶν ἡδεῖα αἴνεσις.
Οἰκοδομῶν Ἰερουσαλὴμ Κύριος·
τοὺς διασπορὰς Ἰσραὴλ συναγαγεῖ.
ὁ ἰῶν τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν
καὶ δεσμεύων τὰ συντρίμματα αὐτῶν.
ἀριθμῶν πλήθη ἄστρων,
καὶ πᾶσιν αὐτοῖς ὀνόματα καλεῖ.
Μέγας ὁ Κύριος ἡμῶν καὶ μεγάλη ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ,
καὶ τῆς συνέσεως αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἀριθμός.
ὁ ἀνορθῶν πραεῖς,
ταπεινῶν δὲ ἁμαρτωλοὺς ἕως γῆς.
Ἄρξασθε τῷ Κυρίῳ ἐν ἐξομολογήσει·
ψαλᾶτε τῷ Θεῷ ἡμῶν ἐν κιθάρᾳ·
ὁ καλύπτων τὸν οὐρανὸν νεφέλαις,
ὁ ἑτοιμάζων τῇ γῇ ὑετόν,
ὁ ἐξαντέλλων ἄκακον χόρτον ἐπὶ τῶν ὀρέων
καὶ χόρτον τῇ δουλείᾳ τῶν ἀνθρώπων·
καὶ δίδωσι τοῖς κτήνεσι τροφήν αὐτῶν,
καὶ τοῖς νεοσσοῖς τῶν κοράκων τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν.
οὐκ ἐν ἰσχύϊ ἵππου θελήσει,
οὐδὲ ἐν κνήμαις ἀνδρὸς εὐδοκεῖ·
εὐδοκεῖ Κύριος ἐπὶ τοῖς φοβουμένοις αὐτόν
καὶ ἐπὶ τοῖς ἐλπίζουσιν ἐπὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
Ἀλληλούϊα.
ΨΑΛΜΟΣ 147
Αἴνει, Ἱερουσαλήμ, τὸν Κύριον·
αἴνει τὸν Θεόν σου, Σιών.
ὅτι ἐνίσχυσεν τοὺς μοχλοὺς τῶν πυλῶν σου,
εὐλόγησεν τοὺς υἱούς σου ἐν σοί·
ὁ τίθησι τὰ ὅριά σου εἰρήνην,
καὶ στέαρ πυροῦ ἐμπιμπλᾷ σε.
ὁ ἀποστέλλων τὸν λόγον αὐτοῦ τῇ γῇ·
ταχὺ τρέχει ὁ λόγος αὐτοῦ.
ὁ διδοὺς χιόνα ὡς ἔριον,
ὁ ὡς σποδὸν ψιχάδας καταβάλλων.
βάλλων κρύσταλλον ὡς ψωμοὺς·
ἐναντίον τοῦ ψύχους αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται;
ἀποστελεῖ τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ τηκεῖ αὐτά·
πνεύσει τὸ πνεῦμα αὐτοῦ καὶ ῥυήσονται ὕδατα.
ὁ ἀναγγέλλων τὸν λόγον αὐτοῦ τῷ Ἰακώβ,
δικαιώματα καὶ κρίματα αὐτοῦ τῷ Ἰσραήλ.
οὐκ ἐποίησεν οὕτως παντὶ ἔθνει,
καὶ τὰ κρίματα αὐτοῦ οὐκ ἐδήλωσεν αὐτοῖς.
Ἀλληλούϊα.
(Κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον 2:25-32) Καὶ ἰδοὺ ἄνθρωπος ἦν ἐν Ἰερουσαλήμ, ᾧ ὄνομα Συμεών· καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ Πνεῦμα Ἅγιον ἦν ἐπ’ αὐτόν.
καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἂν ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου.
καὶ ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν· καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν, τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ,
καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸ εἰς τὰς ἀγκάλας καὶ εὐλόγησεν τὸν Θεὸν καὶ εἶπεν·
Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, Δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ,
ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου,
ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν,
φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν, καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ.
(καὶ δόξα τῷ Θεῷ πάντοτε)
ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ (β΄ 25-32)
και ιδου ην ανθρωπος εν ιερουσαλημ ω ονομα και ο ανθρωπος ουτος δικαιος και ευλαβης προσδεχομενος παρακλησιν του ισραηλ και πνευμα αγιον ην επ αυτον
και ην αυτω κεχρηματισμενον υπο του πνευματος του αγιου μη ιδειν θανατον πριν η ιδη τον χριστον κυριου
και ηλθεν εν τω πνευματι εις το ιερον και εν τω εισαγαγειν τους γονεις το παιδιον ιησουν του ποιησαι αυτους κατα το ειθισμενον του νομου περι αυτου
και αυτος εδεξατο αυτο εις τας αγκαλας αυτου και ευλογησεν τον θεον και ειπεν
νυν απολυεις τον δουλον σου δεσποτα κατα το ρημα σου εν ειρηνη
οτι ειδον οι οφθαλμοι μου το σωτηριον σου
ο ητοιμασας κατα προσωπον παντων των λαων
φως εις αποκαλυψιν εθνων και δοξαν λαου σου ισραηλ
Τὸ Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος ἰσχυρός, Ἅγιος ἀθάνατος, ὁ ἐκ τῆς Παρθένου γεννηθείς, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος ἰσχυρός, Ἅγιος ἀθάνατος, ὁ δι’ ἡμᾶς ἐσταυρωθείς, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος ἰσχυρός, Ἅγιος ἀθάνατος, ὁ ἐκ νεκρῶν ἀναστὰς καὶ εἰς τοὺς οὐρανοὺς ἀνελθών, ἐλέησον ἡμᾶς. Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. Ἁγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἁγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἁγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς.
Κύριε, ἄφες ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν. Κύριε, ἄφες ἡμῖν τὰς ἀνομίας ἡμῶν. Κύριε, ἄφες ἡμῖν τὰ παραπτώματα ἡμῶν. Κύριε, ἐπίσκεψαι τοὺς ἀσθενοῦντας τοῦ λαοῦ σου· ἴασαι αὐτοὺς διὰ τὸ ἅγιόν σου ὄνομα. Τοὺς πατέρας ἡμῶν καὶ ἀδελφοὺς ἡμῶν τοὺς κεκοιμημένους, Κύριε, ἀνάπαυσον τὰς ψυχὰς αὐτῶν. Ὁ ἀναμάρτητος, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς. Ὁ ἀναμάρτητος, Κύριε, βοήθησον ἡμῖν, καὶ πρόσδεξαι τὰς δεήσεις ἡμῶν πρὸς σέ· ὅτι σοὶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος καὶ ἡ τρισάγιος ἁγίασις. Κύριε ἐλέησον. Κύριε ἐλέησον. Κύριε εὐλόγησον. Ἀμήν.
Καταξίωσον ἡμᾶς εἰπεῖν μετ’ εὐχαριστίας· Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς....
Χαῖρέ σοι
Χαῖρέ σοι· ἱκετεύομέν σε, ἡ ἁγία ἔνδοξος ἀειπάρθενος, ἡ Θεοτόκος, μήτηρ τοῦ Χριστοῦ· ἀνάθες τὰς δεήσεις ἡμῶν πρὸς τὸν ἀγαπητὸν σου Υἱόν, ἵνα ἡμῖν ἀφῇ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν.
Χαῖρε ἡ τεκοῦσα ἡμῖν τὸ ἀληθινὸν Φῶς, τὸν Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν· ἁγία Παρθένε, αἴτει τὸν Κύριον ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα ποιήσῃ ἔλεος ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν, καὶ ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν.
Ὦ Παρθένε Μαρία, Θεοτόκε, ἁγία καὶ πιστὴ μεσίτρια τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν ἔμπροσθεν τοῦ Χριστοῦ, ὃν ἔτεκες, ἵνα δωρήσηται ἡμῖν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν.
Χαῖρέ σοι, ἡ Παρθένε, ἡ ἀληθινὴ Βασίλισσα· χαῖρε, ἡ δόξα τοῦ γένους ἡμῶν· Ἐμμανουὴλ ἡμῖν ἔτεκες. Δεόμεθά σου· μνήσθητι ἡμῶν, πιστὴ Μεσίτρια, ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν.
Ἀρχὴ τοῦ Συμβόλου
Μεγαλύνομέν σε, Μητέρα τοῦ ἀληθινοῦ Φωτός, καὶ δοξάζομέν σε, ἁγία Παρθένε, Θεοτόκε· ὅτι τὸν Σωτῆρα τοῦ κόσμου ἡμῖν ἔτεκες· ἦλθεν καὶ ἔσωσεν τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Δόξα σοι, ὁ Δεσπότης καὶ Βασιλεὺς ἡμῶν Χριστός, ἡ καύχησις τῶν ἀποστόλων, ὁ στέφανος τῶν μαρτύρων, ἡ ἀγαλλίασις τῶν δικαίων, τὸ στήριγμα τῶν ἐκκλησιῶν, ἡ ἄφεσις τῶν ἁμαρτιῶν.
Κηρύσσομεν τὴν Ἁγίαν Τριάδα, μίαν Θεότητα· προσκυνοῦμεν αὐτὴν καὶ δοξάζομεν. Κύριε ἐλέησον. Κύριε ἐλέησον. Κύριε εὐλόγησον. Ἀμήν.
Τὸ Σύμβολον τῆς ἁγίας Ὀρθοδόξου Πίστεως
Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα Παντοκράτορα, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων.
Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν Μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων· φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ, γεννηθέντα, οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο· τὸν δι’ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα· σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, καὶ παθόντα καὶ ταφέντα, καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς Γραφάς, καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς, καὶ καθεζόμενον ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός, καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος.
Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ Κύριον, τὸ Ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλήσαν διὰ τῶν Προφητῶν.
Εἰς μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν.
Ὁμολογῶ ἓν βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν· καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ἀμήν.
Κύριε ἐλέησον (كῡ́ριε ἐλέησον) 41 φορές
Ἅγιος Ἅγιος Ἅγιος
Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος, Κύριος Σαβαώθ. Πλήρης ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ τῆς δόξης σου καὶ τῆς τιμῆς σου. Ἐλέησον ἡμᾶς, ὁ Θεὸς ὁ Πατὴρ ὁ Παντοκράτωρ. Τριάς ἁγία, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, γενοῦ μεθ’ ἡμῶν· ὅτι οὐκ ἔχομεν ἕτερον βοηθὸν ἐν ταῖς θλίψεσι καὶ στενοχωρίαις ἡμῶν πλὴν σοῦ.
Λῦσον, ἄφες, συγχώρα ἡμῖν, ὁ Θεός, τὰ κακὰ ἡμῶν, τὰ ἐκούσια καὶ τὰ ἀκούσια, τὰ ἐν γνώσει καὶ τὰ ἐν ἀγνοίᾳ, τὰ κρυπτὰ καὶ τὰ φανερὰ. Κύριε, ἄφες αὐτὰ ἡμῖν, διὰ τὸ ἅγιόν σου ὄνομα τὸ ἐπικληθὲν ἐφ’ ἡμᾶς. Κατὰ τὸ ἔλεός σου, Κύριε, καὶ μὴ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν.
Καταξίωσον ἡμᾶς εἰπεῖν μετ’ εὐχαριστίας· Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς..
Ἄφεσις
Κύριε, ὅσα ἡμάρτομεν σοι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, εἴτε ἔργῳ εἴτε λόγῳ εἴτε διανοίᾳ εἴτε διὰ πάντων τῶν αἰσθήσεων, παράβλεψον καὶ ἄφες ἡμῖν διὰ τὸ ἅγιόν σου ὄνομα, ὡς ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος. Καὶ δώρησαι ἡμῖν, ὁ Θεός, νύκτα εἰρηνικήν, καὶ ὕπνον ἀκηλίδωτον ἀπὸ πάσης ταραχῆς. Καὶ ἀπόστειλον ἡμῖν Ἄγγελον εἰρήνης, φύλακα τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων ἡμῶν, ἀπαλλάσσοντα ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς κακοῦ, καὶ ἀπὸ πάσης πληγῆς, καὶ ἀπὸ παντὸς πειρασμοῦ τοῦ ἐχθροῦ. Χάριτί τε καὶ οἰκτιρμοῖς καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Μονογενοῦς σου Υἱοῦ, Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· δι’ οὗ σοι πρέπει σὺν αὐτῷ ἡ δόξα καὶ ἡ τιμὴ καὶ τὸ κράτος, σὺν τῷ ζωοποιῷ σου Πνεύματι τῷ ὁμοουσίῳ σοι, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Δέησις λεγομένη τῷ τέλει πάσης ὥρας
Ἐλέησον ἡμᾶς, ὁ Θεός, εἶτα ἐλέησον ἡμᾶς. Ὁ ἐν παντὶ καιρῷ καὶ ὥρᾳ, ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς, προσκυνούμενος καὶ δοξαζόμενος, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ μακρόθυμος, πολυέλεος, πολυεύσπλαγχνος, ὁ ἀγαπῶν τοὺς δικαίους καὶ ἐλεῶν τοὺς ἁμαρτωλοὺς, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ, ὁ μὴ θέλων τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆσαι, ὁ καλῶν πάντας εἰς σωτηρίαν διὰ τῆς ἐπαγγελίας τῶν μελλόντων ἀγαθῶν.
Κύριε, πρόσδεξαι ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ καὶ ἐν πάσῃ ὥρᾳ τὰς δεήσεις ἡμῶν· εὐκόλισον ἡμῖν τὸν βίον, καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς εἰς τὸ ποιεῖν τὰς ἐντολάς σου. Ἁγίασον τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Καθάρισον τὰ σώματα ἡμῶν. Ὀρθοτόμησον τοὺς λογισμοὺς ἡμῶν. Ἐξάγνισον τὰς προαιρέσεις ἡμῶν. Ἴασαι τὰς νόσους ἡμῶν καὶ ἄφες τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν. Ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης λύπης πονηρᾶς καὶ ὀδυνῆς καρδίας. Περιτείχισον ἡμᾶς τοῖς ἁγίοις σου Ἀγγέλοις, ἵνα τῷ παρεμβολῇ αὐτῶν φρουρούμενοι καὶ ὁδηγούμενοι, καταντήσωμεν εἰς ἑνότητα πίστεως καὶ εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀφάτου καὶ ἀπεράντου δόξης σου· ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τὸν αἰῶνα. Ἀμήν.
Ὁ Θεός, καταξίωσον ἡμᾶς εἰπεῖν μετ’ εὐχαριστίας· Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς...