نمازهای ساعتی

مقدمهٔ هر ساعت

به نام پدر و پسر و روح‌القدس

خدای واحد. آمین.

ای خداوند، رحم فرما. ای خداوند، رحم فرما. ای خداوند، برکت ده. آمین.

جلال بر پدر و پسر و روح‌القدس، اکنون و همه وقت و تا اعصارِ اعصار، آمین.

دعای ربانی

پس شما به اینطور دعا کنید، ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدّس باد.

ملکوت تو بیاید. ارادهٔ تو چنانکه در آسمان است، بر زمین نیز کرده شود.

نان کفاف ما را امروز به ما بده.

و قرضهای ما را ببخش چنانکه ما نیز قرضداران خود را می‌بخشیم.

و ما را در آزمایش میاور، بلکه از شریر ما را رهایی ده. زیرا ملکوت و قوّت و جلال تا ابدالآباد از آن تو است، آمین.

دعای شکرگزاری

بیایید شکر گوییم صانع نیکی‌ها، خدای رحیم، پدرِ خداوند و خدای ما و نجات‌دهندۀ ما عیسی مسیح را؛ زیرا که ما را پوشانید و یاری کرد، و نگاه داشت، و نزد خود پذیرفت، و بر ما ترحم فرمود و تقویتمان کرد، و ما را به این ساعت رسانید. او را نیز از وی بخواهیم که ما را در این روزِ مقدس و همۀ ایامِ زندگی‌مان به‌کمالِ سلامتی حفظ فرماید؛ ای خداوندِ خدای ما، قادرِ مطلق.

ای سرور، ای خدا، ای قادر مطلق، ای پدرِ خداوند و خدای ما و نجات‌دهندۀ ما عیسی مسیح، تو را شکر می‌گوییم در هر حال و برای هر حال و در همۀ احوال؛ زیرا که ما را پوشانیدی و یاری نمودی، و نگاه داشتی، و نزدِ خود پذیرفتی، و بر ما ترحم فرمودی، و تقویت کردی، و به این ساعت رسانیدی.

بدین سبب از نیکیِ تو مسئلت و درخواست می‌کنیم، ای دوستدارِ انسان‌ها؛ به ما عطا فرما تا این روزِ مقدس و همۀ ایامِ زندگی‌مان را به‌سلامت، با ترس تو، به پایان رسانیم. هر حسد، و هر آزمایش، و هر فعلِ شیطان، و دسیسۀ مردمانِ بدکار، و قیامِ دشمنانِ نهان و آشکار را از ما و از تمامی قوم تو و از این مکانِ مقدس بردار. اما نیکی‌ها و سودمندی‌ها را روزیِ ما کن. زیرا تویی که به ما اقتدار دادی تا بر مارها و عقرب‌ها و همۀ قوّتِ دشمن پای نهیم. و ما را در آزمایش میاور؛ بلکه از شریر رهایی ده.

به فیض و رأفت‌ها و محبتِ انسان‌ها دوستی که از آنِ پسرِ یگانۀ تو، خداوند و خدای ما و نجات‌دهندۀ ما عیسی مسیح است؛ او که از طریقِ او، جلال و اکرام و عزّت و سجده سزاوارِ توست، با او و با روح‌القدسِ مُحییِ هم‌مرتبه با تو، اکنون و همه وقت و تا اعصارِ اعصار، آمین.

مزمور 50

خدا، خدا یهوه تکلّم می‌کند و زمین را از مَطْلَع آفتاب تا به مغربش می‌خواند.

از صهیون که کمال زیبایی است، خدا تجلّی نموده است.

خدای ما می‌آید و سکوت نخواهد نمود. آتش پیش روی او می‌بلعد و طوفان شدید گرداگرد وی خواهد بود.

آسمان را از بالا می‌خواند و زمین را، تا قوم خود را داوری کند،

مقدّسانِ مرا نزد من جمع کنید، که عهد را با من به قربانی بسته‌اند.

و آسمانها از انصاف او خبر خواهند داد، زیرا خدا خود داور است، سلاه.

ای قوم من بشنوتا سخن گویم، و ای اسرائیل تا برایت شهادت دهم که خدا، خدای تو من هستم.

دربارهٔٔ قربانی‌هایت تو را توبیخ نمی‌کنم و قربانی‌های سوختنیِ تو دائماً در نظر من است.

گوسالهای از خانهٔ تو نمی‌گیرم و نه بزی از آغل تو.

زیراکه جمیع حیوانات جنگلاز آن منند و بهایمی که بر هزاران کوه می‌باشند.

همهٔ پرندگان کوه‌ها را می‌شناسم و وحوش صحرا نزد من حاضرند.

اگر گرسنه می‌بودم تو را خبر نمی‌دادم، زیرا ربع مسکون و پُری آن از آن من است.

آیا گوشت گاوان را بخورم و خون بزها را بنوشم؟

برای خدا قربانی تشکر را بگذران، و نذرهای خویش را به حضرت اعلی وفا نما.

پس در روز تنگی مرا بخوان تا تو را خلاصی دهم و مرا تمجید بنمایی.

و امّا به شریر خدا می‌گوید، ترا چه کار است که فرایض مرا بیان کنی و عهد مرا به زبان خود بیاوری؟

چونکه تو از تأدیب نفرت داشته‌ای و کلام مرا پشتسر خود انداخته‌ای.

چون دزد را دیدی او را پسند کردی و نصیب تو با زناکاران است.

دهان خود را به شرارت گشوده‌ای و زبانت حیله را اختراع می‌کند.

نشسته‌ای تا به ضد برادر خود سخن رانی و دربارهٔٔ پسر مادر خویش غیبت گویی.

این را کردی و من سکوت نمودم. پس گمان بردی که من مثل تو هستم. لیکن تو را توبیخ خواهم کرد. و این را پیش نظر تو به ترتیب خواهم نهاد.

ای فراموشکنندگان خدا، در این تفکر کنید! مبادا شما را بدرم و رهاننده‌ای نباشد.

هر که قربانی تشکر را گذراند مرا تمجید می‌کند، و آنکه طریق خود را راست سازد، نجات خدا را به وی نشان خواهم داد.

آغاز دعا

تسبیحِ خوابِ این روزِ مبارک را به مسیح، پادشاه و خدایم تقدیم می‌کنم و از او می‌خواهم که گناهانم را بیامرزد.

مزمور 129

چه بسیار از طفولیّتم مرا اذیّت رسانیدند. اسرائیل الآن بگویند،

چه بسیار از طفولیّتم مرا اذیّت رسانیدند. لیکن بر من غالب نیامدند.

شیار کنندگان بر پشت من شیار کردند، و شیارهای خود را دراز نمودند.

امّا خداوند عادل است و بندهای شریران را گسیخت.

خجل و برگردانیده شوند همهٔ کسانی که از صهیون نفرت دارند.

مثل گیاه بر پشتبامها باشند، که پیش از آن که آن را بچینند میخشکد.

که درونده دست خود را از آن پر نمی‌کند و نه دسته بند آغوش خود را.

و راه‌گذران نمی‌گویند برکت خداوند بر شما باد. شما را به نام خداوند مبارک می‌خوانیم.

مزمور 130

ای خداوند از عمق‌ها نزد تو فریاد برآوردم.

ای خداوند! آواز مرا بشنو و گوشهای تو به آواز تضرّع من ملتفت شود.

ای یاه، اگر گناهان را به نظر آوری، کیست ای خداوند که به حضور تو بایستد؟

لیکن مغفرت نزد توست تا از تو بترسند.

منتظر خداوند هستم. جان من منتظر است و به کلام او امیدوارم.

جان من منتظر خداوند است، زیاده از منتظران صبح؛ بلی زیاده از منتظران صبح.

اسرائیل برای خداوند امیدوار باشند زیرا که رحمت نزد خداوند است و نزد اوست نجات فراوان.

و او اسرائیل را فدیه خواهد داد، از جمیع گناهان وی.

مزمور 131

ای خداوند، دل من متکبّر نیست و نه چشمانم برافراشته و خویشتن را به کارهای بزرگ مشغول نساختم، و نه به کارهایی که از عقل من بعید است.

بلکه جان خود را آرام و ساکت ساختم، مثل بچهای از شیر باز داشته شده، نزد مادر خود. جانم در من بود، مثل بچه از شیر بازداشته شده.

اسرائیل بر خداوند امیدوار باشند، از الآن و تا ابدالآباد.

مزمور 132

ای خداوند برای داود به یاد آور،همهٔ مذلّتهای او را.

چگونه برای خداوند قسم خورد و برای قادر مطلق یعقوب نذر نمود

که به خیمهٔٔ خانهٔ خود هرگز داخل نخواهم شد، و بر بستر تختخواب خود برنخواهم آمد،

خواب به چشمان خود نخواهم داد و نه پینکی به مژگان خویش،

تا مکانی برای خداوند پیدا کنم و مسکنی برای قادر مطلق یعقوب.

اینک، ذکر آن را در افراته شنیدیم و آن را در صحرای یعاریم یافتیم.

به مسکنهای او داخل شویم و نزد قدمگاه وی پرستش نماییم.

ای خداوند به آرامگاه خود برخیز و بیا، تو و تابوت قوّت تو.

کاهنانِ تو به عدالت ملبّس شوند و مقّدسانت ترنّم نمایند.

به خاطر بندهٔ خود داود، روی مسیح خود را برمگردان.

خداوند برای داود به راستی قسم خورد و از آن برنخواهد گشت که از ثمرهٔ صُلب تو بر تخت تو خواهم گذاشت.

اگر پسران تو عهد مرا نگاه دارند و شهاداتم را که بدیشان می‌آموزم، پسران ایشان نیز بر کرسی تو تا به ابد خواهند نشست.

زیرا که خداوند صهیون را برگزیده است و آن را برای مسکن خویش مرغوب فرموده.

این است آرامگاه من تا ابدالآباد. اینجا ساکن خواهم بود زیرا در این رغبت دارم.

آذوقه آن را هرآینه برکت خواهم داد و فقیرانش را به نان سیر خواهم ساخت،

و کاهنانش را به نجات ملبّس خواهم ساخت و مقدّسانش هرآینه ترنّم خواهند نمود.

در آنجا شاخ داود را خواهم رویانید و چراغی برای مسیح خود آماده خواهم ساخت.

دشمنان او را به خجالت ملبّس خواهم ساخت و تاج او بر وی شکوفه خواهد آورد.

مزمور 133

اینک، چه خوش و چه دلپسند است که برادران به یکدلی با هم ساکن شوند.

مثل روغنِ نیکو بر سر است که به ریش فرود می‌آید، یعنی به ریش هارون که به دامن ردایش فرود می‌آید.

و مثل شبنم حرمون است که بر کوه‌های صهیون فرود می‌آید. زیرا که در آنجا خداوند برکت خود را فرموده است، یعنی حیات را تا ابدالآباد.

مزمور 136

خداوند را حمد گویید زیرا که نیکو است و رحمت او تا ابدالآباد است.

خدای خدایان را حمد گویید، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

ربّ الارباب را حمد گویید، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

او را که تنها کارهای عجیب عظیم می‌کند، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

او را که آسمانها را به حکمت آفرید، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

او را که زمین را بر آبها گسترانید، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

او را که نیّرهای بزرگ آفرید زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

آفتاب را برای سلطنت روز، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

ماه و ستارگان را برای سلطنت شب، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

که مصر را در نخستزادگانش زد، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

و اسرائیل را از میان ایشان بیرون آورد، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

با دست قویّ و بازوی دراز، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

او را که بحر قلزم را به دو بهره تقسیم کرد، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

و اسرائیل را از میان آن گذرانید، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

و فرعون و لشکر او را در بحرقلزم انداخت، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

او را که قوم خویش را در صحرا رهبری نمود، زیرا که رحمت او تاابدالآباد است.

او را که پادشاهان بزرگ را زد، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

و پادشاهان ناموَر را کشت، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

سیحون پادشاه اموریان را، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

و عوج پادشاه باشان را، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

و زمین ایشان را به ارثیّت داد، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

یعنی به ارثیّت بندهٔ خویش اسرائیل، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

و ما را در مذلّت ما به یاد آورد، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

و مارا از دشمنان ما رهایی داد، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

که همهٔ بشر را روزی می‌دهد، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

خدای آسمانها را حمد گویید، زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است.

مزمور 137

نزد نهرهای بابل آنجا نشستیم و گریه نیز کردیم، چون صهیون را به یاد آوردیم.

بربطهای خود را آویختیم بر درختان بید که در میان آنها بود.

زیرا آنانی که ما را به اسیری برده بودند، در آنجا از ما سرود خواستند؛ و آنانی که ما را تاراج کرده بودند، شادمانی که یکی از سرودهای صهیون را برای ما بسرایید.

چگونه سرود خداوند را، در زمین بیگانه بخوانیم؟

اگر تو را ای اورشلیم فراموش کنم، آنگاه دست راست من فراموش کند.

اگر تو را به یاد نیاورم، آنگاه زبانم به کامم بچسبد، اگر اورشلیم را بر همهٔ شادمانی خود ترجیح ندهم.

ای خداوند، روز اورشلیم را برای بنیادوم به یاد آور، که گفتند، منهدم سازید، تا بنیادش منهدم سازید!

ای دختر بابل که خراب خواهی شد، خوشابحال آنکه به تو جزا دهد چنانکه تو به ما جزا دادی!

خوشابحال آنکه اطفال تو را بگیرد و ایشان را به صخره‌ها بزند.

مزمور 140

ای خداوند، مرا از مرد شریر رهایی ده و از مرد ظالم مرا محفوظ فرما!

که در دلهای خود در شرارت تفکّر می‌کنند و تمامی روز برای جنگ جمع می‌شوند.

دندانهای خود را مثل مار تیز می‌کنند و زهر افعی زیر لب ایشان است، سلاه.

ای خداوند مرا از دست شریر نگاه دار، از مرد ظالم مرا محافظت فرما که تدبیر می‌کنند تا پایهای مرا بلغزانند.

متکبّران برای من تله و ریسمانها پنهان کرده و دام به سر راه گسترده، و کمنده‌ا برای من نهاده‌اند، سلاه.

به خداوند گفتم، تو خدای من هستی. ای خداوند، آواز تضرّع مرا بشنو!

ای یهوّه خداوند که قوّت نجات من هستی، تو سر مرا در روز جنگ پوشانیده‌ای.

ای خداوند، آرزوهای شریر را برایش برمیاور و تدابیر ایشان را به انجام مرسان مبادا سرافراشته شوند، سلاه.

و امّا سرهای آنانی که مرا احاطه می‌کنند، شرارتِ لبهای ایشان، آنها را خواهد پوشانید.

اخگرهای سوزنده را بر ایشان خواهند ریخت، ایشان را در آتش خواهند انداخت و در ژرفیها که دیگر نخواهند برخاست.

مرد بدگو در زمین پایدار نخواهد شد. مرد ظالم را شرارت صید خواهد کرد تا او را هلاک کند.

می‌دانم که خداوند دادرسی فقیر را خواهد کرد و داوری مسکینان را خواهد نمود.

هر آینه عادلان نام تو را حمد خواهند گفت و راستان به حضور تو ساکن خواهند شد.

مزمور 141

ای خداوند تو را می‌خوانم. نزد من بشتاب! و چون تو را بخوانم آواز مرا بشنو!

دعای من به حضور تو مثل بخور آراسته شود، و برافراشتن دستهایم، مثل هدیه شام.

ای خداوند، بر دهان من نگاهبانی فرما و در لبهایم را نگاه دار.

دل مرا به عمل بد مایل مگردان تا مرتکب اعمال زشت با مردان بدکار نشوم. و از چیزهای لذیذ ایشان نخورم.

مردِعادل مرا بزند و لطف خواهد بود، و مرا تأدیب نماید و روغن برای سر خواهد بود! و سر من آن را ابا نخواهد نمود زیرا که در بدیهای ایشان نیز دعای من دایم خواهد بود.

چون داوران ایشان از سرِ صخره‌ها انداخته شوند، آنگاه سخنان مرا خواهند شنید زیرا که شیرین است.

مثل کسی که زمین را فلاحت و شیار بکند، استخوانهای ما بر سر قبرها پراکنده می‌شود.

زیرا که ای یهوه خداوند، چشمان من بسوی توست. و بر تو توکّل دارم. پس جان مرا تلف منما!

مرا از دامی که برای من نهاده‌اند نگاه دار و از کمنده‌ای گناهکاران.

شریران به دامهای خود بیفتند و من بسلامتی در بگذرم.

مزمور 145

ای خدای من، ای پادشاه، تو را متعال می‌خوانم و نام تو را متبارک می‌گویم، تا ابدالآباد!

تمامی روز تو را متبارک می‌خوانم، و نام تو را حمد می‌گویم تا ابدالآباد.

خداوند عظیم است و بی‌نهایت ممدوح، و عظمت او را تفتیش نتوان کرد.

طبقه تا طبقه اعمال تو را تسبیح می‌خوانند و کارهای عظیم تو را بیان خواهند نمود.

در مجد جلیل کبریایی تو و در کارهای عجیب تو تفکّر خواهم نمود.

در قوّتِ کارهای مهیبِ تو سخن خواهند گفت. و من عظمت تو را بیان خواهم نمود.

و یادگاری کثرت احسان تو را حکایت خواهند کرد. و عدالت تو را خواهند سرایید.

خداوند کریم و رحیم است و دیر غضب و کثیرالاحسان.

خداوند برای همگان نیکو است، و رحمتهای وی بر همهٔ اعمال وی است.

ای خداوند جمیع کارهای تو، تو را حمد می‌گویند. و مقدّسان تو، تو را متبارک می‌خوانند.

دربارهٔٔجلال ملکوت تو سخن می‌گویند و توانایی تو را حکایت می‌کنند.

تا کارهای عظیم تو را به بنی‌آدم تعلیم دهند و کبریاییِ مجیدِ ملکوت تو را.

ملکوت تو، ملکوتی است تا جمیع دهرها و سلطنت تو باقی تا تمام دورها.

خداوند جمیع افتادگان را تأیید می‌کند و خمشدگان را برمی‌خیزاند.

چشمان همگان منتظر تو می‌باشد و تو طعام ایشان را در موسمش می‌دهی.

دست خویش را باز می‌کنی و آرزوی همهٔ زندگان را سیر می‌نمایی.

خداوند عادل است در جمیع طریق‌های خود و رحیم در کّل اعمال خویش.

خداوند نزدیک است به آنانیکه او را می‌خوانند، به آنانیکه او را به راستی می‌خوانند.

آرزوی ترسندگان خود را بجا می‌آورد و تضّرع ایشان را شنیده، ایشان را نجات می‌دهد.

خداوند همهٔ محبّان خود را نگاه می‌دارد و همهٔ شریران را هلاک خواهد ساخت.

دهان من تسبیح خداوند را خواهد گفت و همهٔ بشر نام قدّوس او را متبارک بخوانند تا ابدالآباد.

مزمور 146

هلّلویاه! ای جان من خداوند را تسبیح بخوان!

تا زنده هستم، خداوند را حمد خواهم گفت. مادامی که وجود دارم، خدای خود را خواهم سرایید.

بر رؤسا توکّل مکنید و نه بر ابن آدم که نزد او اعانتی نیست.

روح او بیرون می‌رود و او به خاک خود برمی‌گردد و در همان روز فکرهایش نابود می‌شود.

خوشابحال آنکه خدای یعقوب مددکاراوست، که امید او بر یهوّه خدای وی می‌باشد،

که آسمان و زمین را آفرید و دریا و آنچه را که در آنهاست؛ که راستی را نگاه دارد تا ابدالآباد؛

که مظلومان را دادرسی می‌کند؛ و گرسنگان را نان می‌بخشد. خداوند اسیران را آزاد می‌سازد.

خداوند چشمان کوران را باز می‌کند. خداوند خم شدگان را برمیافرازد. خداوند عادلان را دوست می‌دارد.

خداوند غریبان را محافظت می‌کند و یتیمان و بیوه زنان را پایدار می‌نماید. لیکن طریق شریران را کج می‌سازد.

خداوند سلطنت خواهد کرد تا ابدالآباد و خدای تو ای صهیون، نسلاً بعد نسل. هلّلویاه!

مزمور 147

هلّلویاه، زیرا خدای ما را سراییدننیکو است و دلپسند، و تسبیح خواندن شایسته است!

خداوند اورشلیم را بنا می‌کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.

شکسته دلان را شفا می‌دهد و جراحتهای ایشان را می‌بندد.

عدد ستارگان را می‌شمارد و جمیع آنها را به نام می‌خواند.

خداوند ما بزرگ است و قوّت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.

خداوند مسکینان را برمیافرازد و شریران را به زمین می‌اندازد.

خداوند را با تشکّر بسرایید. خدای ما را با بربط سرود بخوانید.

که آسمانها را با ابرها می‌پوشاند و باران را برای زمین مهیّا می‌نماید و گیاه را بر کوه‌ها می‌رویاند.

که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچّه‌های غراب را که او را می‌خوانند.

در قوّت اسب رغبت ندارد، و از ساقهای انسان راضی نمی‌باشد.

رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانیکه به رحمت وی امیدوارند.

ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.

زیرا که پشت بندهٔ‌ای دروازه‌هایت را مستحکم کرده و فرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.

که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را از مغز گندم سیر می‌گرداند.

که کلام خود را بر زمین فرستاده است و قول او به زودی هر چه تمامتر می‌دود.

که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.

که تگرگ خود را در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟

کلام خود را می‌فرستد و آنها را می‌گدازد. باد خویش را میوزاند، پس آبها جاری می‌شود.

کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.

با هیچ امّتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هلّلویاه!

انجیل مقدس بر حسب قدیس لوقا (2:25-32)

و اینک، شخصی شمعون نام در اورشلیم بود که مرد صالح و متقّی و منتظر تسلّی اسرائیل بود و روح‌القدس بر وی بود.

و از روح‌القدس بدو وحی رسیده بود که تا مسیح خداوند را نبینی موت را نخواهی دید.

پس به راهنمایی روح، به هیکل درآمد و چون والدینش آن طفل یعنی عیسی را آوردند تا رسوم شریعت را بجهت او به عمل آورند،

او را در آغوش خود کشیده و خدا را متبارک خوانده، گفت،

الحال ای خداوند بندهٔ خود را رخصت می‌دهی، به سلامتی برحسب کلام خود.

زیرا که چشمان من نجات تو را دیده است،

که آن را پیش روی جمیع امّت‌ها مهیّا ساختی.

نوری که کشف حجاب برای امّت‌ها کند و قوم تو اسرائیل را جلال بُوَد.

تقدیساتِ سه‌گانه

قدّوس خدا، قدّوسِ قوی، قدّوسِ حیِّ بی‌مرگ، که از باکره زاده شدی، بر ما رحم کن. قدّوس خدا، قدّوسِ قوی، قدّوسِ حیِّ بی‌مرگ، که برای ما مصلوب شدی، بر ما رحم کن. قدّوس خدا، قدّوسِ قوی، قدّوسِ حیِّ بی‌مرگ، که از مردگان برخاستی و به آسمان‌ها صعود کردی، بر ما رحم کن. جلال بر پدر و پسر و روح‌القدس، اکنون و همه وقت و تا اعصارِ اعصار. آمین. ای ثالوثِ قدوس، بر ما رحم کن. ای ثالوثِ قدوس، بر ما رحم کن. ای ثالوثِ قدوس، بر ما رحم کن.

ای خداوند، گناهانِ ما را بیامرز. ای خداوند، معاصیِ ما را بیامرز. ای خداوند، لغزش‌های ما را بیامرز. ای خداوند، بیمارانِ قومِ خود را تفقّد فرما؛ ایشان را به‌خاطر نامِ قدوست شفا ده. پدران و برادرانِ ما که آرمیده‌اند، ای خداوند، جان‌هایشان را بیاسای. ای آن که بی‌گناهی، ای خداوند، بر ما رحم کن. ای بی‌گناه، ای خداوند، ما را یاری ده و دعاهای ما را نزد خود بپذیر؛ زیرا که برای توست جلال و عزّت و تقدیسِ سه‌گانه. ای خداوند، رحم فرما. ای خداوند، رحم فرما. ای خداوند، برکت ده. آمین.

و ما را شایسته ساز تا با شکرگزاری بگوییم: ای پدرِ ما که در آسمانی....

سلام بر تو

سلام بر تو. از تو درخواست می‌کنیم، ای قدیسۀ پر از جلال، ای باکرۀ همیشگی، ای مادرِ خدا، مادرِ مسیح؛ دعاهای ما را به سوی پسرِ عزیزت برافراز تا گناهانِ ما را بیامرزد.

سلام بر آن که نورِ حقیقی، یعنی مسیح خدای ما، را برای ما زاییدی؛ ای باکرۀ قدیسه، از خداوند برای ما درخواست کن تا با جان‌های ما رحمت فرماید و گناهانِ ما را بیامرزد.

ای باکره مریم، مادرِ خدا، ای قدیسۀ شفیعۀ امینِ جنسِ بشری، برای ما در پیشگاهِ آن مسیح که او را زاییدی شفاعت کن تا بر ما فروغِ آمرزشِ گناهان عطا فرماید.

سلام بر تو، ای باکره، ای ملکهٔ حقیقی؛ سلام بر فخرِ جنسِ ما؛ عِمّانوئیل را برای ما زاییدی. از تو می‌خواهیم: ما را به یاد آور، ای شفیعۀ امین، در پیشگاهِ خداوندِ ما عیسی مسیح، تا گناهانِ ما را بیامرزد.

آغاز قانون ایمان

تو را بزرگ می‌شماریم، ای مادرِ نورِ حقیقی، و تو را تمجید می‌کنیم، ای باکرۀ قدیسه، مادرِ خدا؛ زیرا که نجات‌دهندۀ جهان را برای ما زاییدی؛ او آمد و جان‌های ما را نجات داد.

جلال از آنِ تو باد، ای سرور و پادشاهِ ما مسیح؛ فخرِ رسولان، اکلیلِ شهیدان، شادمانیِ صدیقان، استواریِ کلیساها، آمرزشِ گناهان.

ما به ثالوثِ قدوس بشارت می‌دهیم؛ الوهیتی واحد؛ او را سجده و تمجید می‌کنیم. ای خداوند، رحم فرما. ای خداوند، رحم فرما. ای خداوند، برکت ده. آمین.

قانونِ ایمانِ مقدّسِ ارتدوکسی

به‌راستی ایمان داریم به یک خدا، پدرِ قادرِ مطلق، آفرینندۀ آسمان و زمین، همهٔ دیدنی‌ها و نادیدنی‌ها.

و ایمان داریم به یک خداوند، عیسی مسیح، پسرِ یگانۀ خدا، مولود از پدر پیش از همۀ اعصار؛ نور از نور؛ خدای حقیقی از خدای حقیقی؛ زاده شده و نه آفریده؛ هم‌ذات با پدر؛ که به‌واسطۀ او همه‌چیز پدید آمد. او که برای ما انسان‌ها و برای نجاتِ ما از آسمان فرود آمد و از روح‌القدس و از مریمِ باکره جسم پوشید و انسان شد؛ و در عهدِ پیلاطسِ پنطی برای ما مصلوب شد؛ و رنج کشید و دفن شد؛ و در روزِ سوم بر حسبِ کتب از مردگان برخاست؛ و به آسمان‌ها صعود کرد و به دستِ راستِ پدر نشسته است؛ و باز در جلال خواهد آمد تا زندگان و مردگان را داوری کند؛ و به پادشاهیِ او پایان نخواهد بود.

و نیز ایمان داریم به روح‌القدس، خداوندِ مُحیی، که از پدر صادر می‌شود؛ که با پدر و پسر با هم پرستیده و تمجید می‌گردد؛ که به‌وسیلهٔ انبیا سخن گفته است.

و به یک کلیسای مقدّسِ جامعِ رسولی.

و اقرار می‌کنیم به یک تعمید برای آمرزشِ گناهان.

و انتظار می‌کشیم رستاخیزِ مردگان و حیاتِ دهرِ آینده. آمین.

Κύριε ἐλέησον کیریه الِیسون (ای خداوند، رحم فرما) 41 بار

قدّوس قدّوس قدّوس

قدّوس، قدّوس، قدّوس، خداوندِ لشکرها. آسمان و زمین از جلال و حرمتِ تو پر شده است. ای خدا، ای پدرِ قادر مطلق، بر ما رحم کن. ای ثالوثِ قدوس، بر ما رحم کن. ای خداوند، ای خدایِ قوّات، با ما باش، زیرا که در تنگی‌ها و مصیبت‌های ما مددکاری جز تو نداریم.

ای خدا، بدی‌های ما را که به اراده و بی‌اراده کردیم، که با آگاهی و بی‌آگاهی به‌جا آوردیم، نهان و آشکار را بگشای و بیامرز و درگذر. ای خداوند، به‌خاطر نامِ قدوست که بر ما نامیده شده است، آن‌ها را بر ما بیامرز؛ بر حسب رحمتت، ای خداوند، نه بر حسب گناهانِ ما.

و ما را شایسته ساز تا با شکرگزاری بگوییم: ای پدرِ ما که در آسمانی...

آمرزش

ای خداوند، هرآنچه را که در این روز به تو خطا کرده‌ایم، چه به فعل و چه به قول و چه به فکر و چه به همۀ حواس، به‌خاطر نامِ قدوست بر ما ببخش و بیامرز، چون تو نیکو و دوستدارِ انسان‌ها هستی. و بر ما عنایت فرما، ای خدا، شبی آرام، و خوابی پاک از هر نگرانی؛ و فرشتۀ سلامتی را بر ما بفرست تا ما را از هر شرّ و از هر ضربه و از هر آزمایشِ دشمن نگاه دارد؛ به فیض و رأفت و محبتِ انسان‌ها دوستیِ پسرِ یگانۀ تو، خداوند و خدای ما و نجات‌دهندۀ ما عیسی مسیح؛ همان که به‌واسطۀ او جلال و اکرام و عزّت سزاوارِ توست با او، و با روح‌القدسِ مُحییِ هم‌مرتبه با تو، اکنون و همه وقت و تا دهرِ دهرها. آمین.

تضرعی که در پایانِ هر ساعت خوانده می‌شود

بر ما رحم کن، ای خدا، و باز بر ما رحم کن؛ ای آن که در هر وقت و هر ساعت، در آسمان و بر زمین، پرستیده و تمجید می‌شوی؛ مسیح، خدایِ نیکوی ما؛ دیرخشم، بسیاررحمت، سرشار از شفقت؛ آن که پارسایان را دوست می‌دارد و بر گناهکاران رحم می‌کند که من اوّل ایشانم؛ آن که مرگِ گناهکار را نمی‌خواهد، بلکه بازگشتِ او را و حیاتش را؛ آن که همگان را برای نجات فرا می‌خواند به‌سبب وعدۀ نیکویی‌هایِ آینده.

ای خداوند، در این ساعت و هر ساعت دعاهای ما را بپذیر. زندگیِ ما را آسان گردان، و ما را هدایت فرما تا به احکامِ تو عمل کنیم. ارواحِ ما را تقدیس کن. بدن‌های ما را طاهر ساز. اندیشه‌های ما را برپا دار. نیّاتِ ما را پاک نما. امراضِ ما را شفا ده و گناهانِ ما را بیامرز. و از هر حزنِ بد و اندوهِ دل رهایی‌مان ده. ما را به فرشتگانِ قدیست دربرگیر، تا در اردوی ایشان محفوظ و هدایت‌شده باشیم، تا برسیم به اتحادِ ایمان و به شناختِ جلالِ تو که نامحسوس و نامحدود است؛ زیرا تو تا ابد مبارک هستی. آمین.

خدایا، ما را شایسته ساز تا با شکرگزاری بگوییم: ای پدرِ ما که در آسمانی...