Story
Ἡ ἁγία Βερήνα ἐγεννήθη ἐξ εὐγενοῦς χριστιανικῆς οἰκίας ἐν τῇ γῇ τῆς Θηβαΐδος τῆς Ἄνω Αἰγύπτου, τῷ τόπῳ ὃς τοσούτους μάρτυρας καὶ ἀσκητὰς τῇ Ἐκκλησίᾳ ἐχάρισεν. Τὸ ὄνομα αὐτῆς, ὡς λέγεται, σημαίνει «τὸ ἀγαθὸν σπέρμα» ἢ «τὸν καλὸν καρπόν», καὶ ὄντως ηὐξήθη κεκοσμημένη ἁγνείᾳ, καθαρότητι καὶ τῷ φόβῳ τοῦ Θεοῦ. Κατηχήθη δὲ τὴν πίστιν ὑπὸ τοῦ ἁγίου ἐπισκόπου Χαιρήμονος (Σηρίμωνος), ὃς ἐδίδαξεν αὐτὴν τὴν ὁδὸν τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐβάπτισεν αὐτήν, ὥστε ἐκ νεότητος ἐνεδύσατο τὴν χάριν τοῦ Κυρίου.
Ἦν δὲ ἡ Βερήνα συγγενὴς τῶν στρατιωτῶν τῆς Θηβαϊκῆς Λεγεῶνος, ἐκείνου τοῦ τάγματος τῶν χριστιανῶν στρατιωτῶν ἐκ τῆς Θηβαΐδος, οἵτινες ἐκλήθησαν εἰς τὴν τῆς βασιλείας ὑπηρεσίαν καὶ ἀπεστάλησαν εἰς τὰς δυτικὰς χώρας τῆς Ῥαιτίας, ἥτις νῦν ἐστιν ἡ Ἑλουετία. Ὡς δὲ ἔθος ἦν, τινὲς τῶν γυναικῶν ἠκολούθουν τῇ λεγεῶνι ἵνα ἑτοιμάζωσι τὴν τροφὴν καὶ θεραπεύωσι τοὺς τετραυματισμένους· καὶ ἡ μακαρία Βερήνα, ἔμπειρος οὖσα τῆς ἰατρικῆς τέχνης τῆς πατρίδος αὐτῆς, ἐπορεύθη ἐν αὐταῖς ὡς νοσοκόμος, ἀφιεροῦσα τὰς χεῖρας αὐτῆς εἰς ἔργα ἐλέους.
Ὅτε δὲ ὁ ἅγιος ἡγεμὼν Μαυρίκιος καὶ ὁ ἅγιος Βίκτωρ καὶ πάντες οἱ στρατιῶται τῆς Θηβαϊκῆς Λεγεῶνος ὡμολόγησαν τὸν Χριστὸν καὶ ἠρνήσαντο θῦσαι τοῖς εἰδώλοις, καὶ ἀνῃρέθησαν καὶ ἐδέξαντο τὸν στέφανον τοῦ μαρτυρίου, ἡ ἁγία Βερήνα οὐκ ἐπέστρεψεν εἰς Αἴγυπτον. Ἀλλὰ μᾶλλον ἐξελέξατο μένειν ἐν τῇ ξένῃ ἐκείνῃ γῇ ξένη διὰ τὸν Χριστόν, ἀσπαζομένη τὸν μονήρη καὶ ἀσκητικὸν βίον. Κατῴκησε δὲ πρῶτον πλησίον τῆς Σολοδώρου, ὕστερον δὲ ἐν σπηλαίῳ πλησίον τῆς πόλεως Τιγουρίνου (Ζυρίχης), προσκαρτεροῦσα νηστείᾳ, ἀγρυπνίᾳ καὶ ἀδιαλείπτῳ προσευχῇ, ἐσθίουσα μόνον τὸν κόπον τῶν ἰδίων χειρῶν.
Ἐκ δὲ τοῦ τόπου τῆς ἡσυχίας αὐτῆς ἐξήρχετο ἵνα διακονῇ τῷ λαῷ, ὃς ἔτι ἦν ἐν τῷ σκότει τῆς εἰδωλολατρίας. Ἐθεράπευε τοὺς ἀσθενεῖς καὶ ἔδει τὰ τραύματα αὐτῶν, καὶ μετὰ πολλῆς ἀνδρείας ἐπεμελεῖτο τῶν λεπρῶν, οὓς οἱ ἄλλοι ἐφοβοῦντο προσεγγίζειν. Ἐδίδαξε δὲ τὸν λαὸν τὴν καθαριότητα καὶ τὴν τοῦ σώματος ἐπιμέλειαν, καὶ ἤγαγεν αὐτοὺς εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ διὰ τῶν λόγων καὶ διὰ τοῦ ὑποδείγματος τοῦ ἁγίου βίου αὐτῆς. Ἐδίδου ἄρτον τοῖς πτωχοῖς καὶ μάλιστα ἐπεμελεῖτο τῶν νεανίδων παρθένων, ὁδηγοῦσα αὐτὰς εἰς τὴν καθαρότητα σώματος καὶ ψυχῆς, καὶ πολλοὶ προσήχθησαν τῷ Χριστῷ δι' αὐτῆς.
Ὁ δὲ Θεὸς ἐδόξασε τὴν δούλην αὐτοῦ διὰ πολλῶν θαυμάτων, καὶ οἱ εἰδωλολάτραι ἄρχοντες, ταραχθέντες δι' αὐτήν, ἔβαλον αὐτὴν εἰς φυλακήν. Ἐκεῖ δέ, ὅτε ἐπειράσθη τὸ πνεῦμα αὐτῆς, ἐφάνη αὐτῇ ὁ ἅγιος Μαυρίκιος καὶ ἐνίσχυσεν αὐτὴν ἐν τῇ πίστει, καὶ διεφυλάχθη καὶ ἀπελύθη. Μετὰ δὲ τὴν ἀπόλυσιν αὐτῆς ἐξηκολούθησε τοὺς κόπους αὐτῆς, ὁδοιποροῦσα καὶ διδάσκουσα καὶ ψυχὰς εἰς τὸ βάπτισμα ἄγουσα, καὶ τελευταῖον κατῴκησεν ἐν τῷ Τενηδῷ, τῷ τόπῳ τῷ νῦν καλουμένῳ Ζουρζάχ, ὅπου εὗρεν ἐκκλησίαν ἀφιερωμένην τῇ Παρθένῳ καὶ διέγνω τελευτῆσαι τὰς ἡμέρας αὐτῆς ἐκεῖ.
Τελειώσασα δὲ τὸν δρόμον αὐτῆς ἐν ἁγιότητι, ἀπεδήμησεν ἡ ἁγία Βερήνα πρὸς τὸν Κύριον ἐν εἰρήνῃ τῇ τετάρτῃ ἡμέρᾳ τοῦ κοπτικοῦ μηνὸς Θωούτ. Καὶ ἀνῳκοδομήθη ἐκκλησία ἐπὶ τοῦ σώματος αὐτῆς, καὶ ἡ μνήμη αὐτῆς ἐτιμήθη ἀνὰ πάσας τὰς χώρας τῆς Ἑλουετίας καὶ πέραν αὐτῶν ἐκ τῶν ἀρχαίων χρόνων. Ἐν δὲ τῷ ἔτει τοῦ Κυρίου ἡμῶν ͵αϡπϛʹ (1986) μέρος τι τῶν λειψάνων αὐτῆς ἐκομίσθη εἰς Αἴγυπτον, τὴν πατρίδα αὐτῆς, καὶ καθιερώθη ἐκκλησία ἐπ' ὀνόματι αὐτῆς ὁμοῦ μετὰ τοῦ ἁγίου Μαυρικίου. Αἱ ἅγιαι αὐτῆς εὐχαὶ καὶ πρεσβεῖαι εἴησαν μεθ' ἡμῶν. Ἀμήν.