TSK · 2. Samuelowa 12:16

Więc odpowiedział: Dopóki dziecko jeszcze żyło – pościłem i płakałem, bowiem myślałem: Kto to wie; może WIEKUISTY zmiłuje się nade mną, by dziecko zostało przy życiu.

A gdy Ahab usłyszał te słowa, rozdarł swoje szaty, włożył wór na swe ciało i pościł; sypiał okryty worem oraz powoli się wlókł.

Chociaż zło jest słodkie w jego ustach oraz chowa je pod językiem;

Gdyż trawiła mnie gorliwość dla Twego domu i spadały na mnie szyderstwa tych, którzy Ci urągali.

WIEKUISTY! W niedoli Cię wspominali; a kiedy ich karciłeś wylewali ciche modły.

Ale i jeszcze teraz – mówi WIEKUISTY nawróćcie się do Mnie całym swoim sercem, postem, płaczem oraz biadaniem!

I był trzy dni niewidzącym, oraz nie zjadł, ani nie wypił.