TSK · 2. Samuelowa 22:28

I WIEKUISTY powiedział: Przyglądając się, widziałem nędzę Mojego ludu, który przebywa w Micraim; poznałem jego cierpienia oraz słyszałem ich wołanie przed jego ciemięzcami.

Zatem Mojżesz i Ahron weszli do faraona i powiedzieli do niego: Tak mówi WIEKUISTY, Bóg Ebrejczyków: Jak długo nie zechcesz ukorzyć się przede Mną? Uwolnij Mój lud, aby Mi służyli.

Roztocz wybuchy twego gniewu; spójrz na wszelką pychę i ją poniż.

Ponieważ ocala żebrzącego, co woła, oraz uciśnionego, który nie ma wybawcy.

Niech się nie utrzyma na ziemi oszczerca, mąż bezprawia; niech go ściga zło aż do upadku.

Opuszczą się wyniosłe, ludzkie spojrzenia i zniży się pycha mężów – bo w ten dzień, wywyższony będzie Sam WIEKUISTY.

Człowiek będzie upokorzony, mąż – poniżony, a oczy wyniosłych zniżone.

Lecz znałem twe legowisko, twoje wyjście i wejście, i twoją wściekłość na Mnie.

Żal Mu ich było w każdej niedoli, więc dopomagał im anioł Jego Osoby; wyzwalał ich w miłości oraz Swojej litości; tak ich nosił i dźwigał po wszystkie dni starożytności.

Bogaci żebrzący u Ducha, bowiem ich jest Królestwo Niebios.

Podobnie młodsi. Bądźcie podporządkowani starszym. A wszyscy, bądźcie poddani jedni drugim. Owińcie się pokorą, gdyż Bóg się sprzeciwia pysznym, a pokornym użycza łaskę.