TSK · Kolosensów 4:6

I niech te słowa, które ci dziś przekazuję, będą w twoim sercu.

Więc powiedział: Przynieście mi nową czaszę i włóżcie do niej soli. A kiedy mu przynieśli,

Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.

Wykipiało z mojego serca wdzięczne słowo, mój wiersz wypowiadam Królowi; oby mój język był jak rylec biegłego pisarza.

Moje usta opowiadać będą po wszystkie dni Twoją sprawiedliwość oraz czas Twojego zbawienia, chociaż nie zdołam ich zliczyć.

Co usłyszeliśmy, poznaliśmy i co nam opowiadali ojcowie,

Mymi ustami wygłaszam wszystkie wyroki Twoich ust.

Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.

Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.

Nakłoń ucho oraz słuchaj słów mędrców; skieruj swe serce ku Mojej nauce.

Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.

Ale zmawiali się także, jeden z drugim, i ci, co się obawiają WIEKUISTEGO. Zauważył to WIEKUISTY i usłyszał, i zostało to zapisane przed Nim w Księdze Wspomnień, z powodu tych, co się obawiają WIEKUISTEGO oraz czczą Jego Imię.

Rodzaju żmijowy, jakże możecie mówić dobre rzeczy, będąc złymi? Gdyż usta mówią z obfitości serca.

A wszyscy mu potwierdzali, dziwili się na słowa łaski, które wychodziły z jego ust i mówili: Czy nie ten jest synem Józefa?

Niech nie wychodzi z waszych ust żadne wstrętne słowo; tylko jeśli ktoś ma odpowiednie do budowania sprawy, aby dało przysługę słuchającym.

Z łagodnością, szacunkiem, mając prawe sumienie, bądźcie zawsze gotowi do obrony tej nadziei, która jest w was, względem każdego, kto się domaga waszych racji.