TSK · 2 Mojżeszowa - Wyjścia 1:10

Jednak pelisztyńscy książęta na niego się zagniewali, po czym książęta pelisztyńscy do niego powiedzieli: Odpraw tego człowieka; niech wróci do swego miejsca, które mu wyznaczyłeś i nie wyrusza z nami na wojnę, by nie był dla nas zawadą w boju. Bo czym by mógł sobie zaskarbić łaskę swojego pana, jeśli nie głowami naszych ludzi?

W swojej pysze niegodziwy ściga biednego; niech sami wpadną w knowania, które zaplanowali.

Więc odwróciło się ich serce, by nienawidzić Jego lud oraz knuć przeciwko Jego sługom.

Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą; jednak jej koniec prowadzi do śmierci.

Ten kpiąc oszustwem z naszego rodu skrzywdził naszych przodków, bo czynił porzuconymi ich niemowlęta, aż do nie zachowania przy życiu.

Niech nikt nie zwodzi samego siebie; jeśli ktoś między wami uważa, że jest mądry na tym świecie, niech się stanie głupi, aby mógł stać się mądrym.