TSK · Ezechyjel 28:8

Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.

Wyzwolił moją duszę i nie uległa ruinie; moje życie może oglądać światło.

Do Ciebie wołałem, WIEKUISTY; modliłem się do PANA, mówiąc:

Bo syta jest cierpień moja dusza, a me życie chyli się do grobu.

Człowiek, który jest gnębiony krwią zamordowanego, musi uciekać aż do grobu i nikt go nie wesprze.

Twoi żeglarze wyprowadzili cię na wielkie wody, lecz wschodni wicher rozbił cię w środku mórz.

Synu człowieka! Biadaj nad tłumem Micraimu i go strąć; jego oraz córy potężnych ludów strąć do podziemnej krainy, do tych, co legli w grobie.