TSK · 1 Mojżeszowa – Rodzaju 3:19

A wszystkie dni Adama, które przeżył, były przez dziewięćset trzydzieści lat; i umarł.

Jestem u was pielgrzymem i osiedleńcem; dajcie mi pośród was grób dziedziczny, bym sprzed mojego oblicza pochował moją zmarłą.

O, pamiętaj, że uformowałeś mnie jak glinę; a miałbyś mnie znowu w proch obrócić?

A następnie, kiedy ta moja skóra zatoczy koło, jednak jako istotażywa ujrzę Boga.

razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

Bowiem WIEKUISTEMU należy się królowanie i władztwo nad narodami.

Gdyż On wie jak nas ukształtował; pamięta, że jesteśmy prochem.

Człowiek, który zbacza z drogi rozsądku, niedługo spocznie w zgromadzeniu cieni.

I zwróciłem moje serce ku temu, by mądrością zbadać oraz wyśledzić wszystko, co się dzieje pod niebem; ten czczy popęd, który Bóg złożył w synach ludzkich, aby się nim trapili.

Ale nie tylko to stanowi ciężką biedą, że jest zupełnie taki jak był przedtem i musi odejść; bo jaką ma korzyść z tego, że się trudził na wiatr?

Nadto obudzi się wielu z tych, co śpią w prochu ziemi; ci do życia wiecznego, a tamci na pohańbienie oraz wieczną odrazę.

Bo skoro przez człowieka śmierć, przez Człowieka także powstanie umarłych.

Pamiętacie, bracia, o naszym trudzie i mozole, kiedy pracując dniem i nocą, by nie obciążyć kogoś z was, ogłosiliśmy dla was Dobrą Nowinę Boga.