TSK · Izajasz 38:17

Bo czego strasznego się lękałem – to mnie spotkało, a czego się obawiałem – to mnie przypadło.

W swojej pysze niegodziwy ściga biednego; niech sami wpadną w knowania, które zaplanowali.

Gdyż chwilę trwa Jego gniew, a całe życie jest Jego łaską; wieczorem gości płacz, ale z rana wesele.

WIEKUISTY, umiłowałeś Twoją ziemię, przywróciłeś wygnańców Jakóba.

Bo syta jest cierpień moja dusza, a me życie chyli się do grobu.

On wybawia od zguby twoje życie oraz wieńczy cię łaską i miłosierdziem.

Tak mówi WIEKUISTY, który dał słońce na światło we dnie oraz prawa księżyca i gwiazd na światło w nocy; który ucisza morze, choć szumią jego fale; Jego Imię WIEKUISTY Zastępów.

Zszedłem aż do posad gór; ziemia – jej zawory zamknęły się nade mną na wieki. Ale Ty wyprowadziłeś z otchłani mą duszę, WIEKUISTY, mój Boże!

nowu zmiłuje się nad nami i zniesie nasze winy. Tak, wszystkie ich grzechy rzucisz w otchłań morza.