TSK · Jeremijasz 18:23

Niech się zawstydzą i zapłoną ci, co czyhają na moje życie, niech pierzchną i zarumienią się ci, którzy myślą o mojej zgubie.

Za krzywdę - rozprosz ich, w gniewie roztrąć te ludy, Boże.

Wlali żółć do mojego pokarmu, w mym pragnieniu poili mnie kwasem.

To też człowiek został upokorzony, mąż poniżony oraz im nie wybaczysz.

Będą musieli się wstydzić, bowiem spełniają ohydy; lecz nie ma u nich wstydu i nie potrafią się rumienić. Dlatego padną między poległymi – runą w czasie swojego doświadczenia mówi WIEKUISTY.

Nawet resztka z nich nie zostanie, gdyż sprowadzę klęskę na ludzi z Anatot, w roku ich nawiedzenia.

Pohańbieni będą moi prześladowcy, ale ja nie będę pohańbiony; niech oni się przerażą, a ja się nie przerażę. Sprowadź na nich dzień niedoli oraz rozgrom ich dwojakim skruszeniem!

Widziałeś całą ich zawziętość i wszystkie ich zamysły przeciw mnie.

Bowiem te dni są okresem kary, aby wypełnić wszystko, co napisane.