TSK · Jeremijasz 20:18

Zaś do niewiasty powiedział: Wielce, wielce pomnożę męki twej brzemienności; w bólach będziesz rodziła dzieci i do twojego męża będzie się skłaniać twoja żądza, a on będzie panował nad tobą.

Po co On obdarza światłem nędzarzy, a życiem rozgoryczonych w duchu?

O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

Tak, pod Twoją grozą mijają wszystkie nasze dni, a nasze lata nikną jak marzenie.

Słuchajcie Mnie świadomi sprawiedliwości; narodzie, co w sercu ma Moje Prawo: Nie lękajcie się urągania ludzi oraz nie obawiajcie się ich obelg.

Czemu tak trwałą jest moja boleść, dotkliwą moja rana oraz nie daje się uśmierzyć? Stałeś się dla mnie podobnym do mylącego, jak niespokojne fale.

Ja jestem tym mężem, co widział nędzę pod biczem Jego zagniewania.

Zatem szli od oblicza Sanhedrynu oraz się radowali, że zostali uznani godnymi by doznać zniewagi z powodu Jego Imienia.

Z tego powodu cierpię i te rzeczy; ale się nie wstydzę, gdyż wiem komu uwierzyłem oraz jestem przekonany, że On jest władny ustrzec mój depozyt, aż do owego dnia.

Zaś inni przyjęli próbę szyderstw, biczowań, a nadto pęt i więzienia;

Więc wychodźmy do niego, na zewnątrz obozu, oznajmiając jego obelgę.