TSK · Ijobowa 3:20

A ona, mając duszę przepełnioną goryczą, modliła się do WIEKUISTEGO oraz rzewnie płakała.

Albo czemu jak zagrzebany płód, nie byłem jak niemowlęta, które nigdy nie ujrzały światła?

Wolałbym uduszenie; raczej śmierć, niż ten mój szkielet.

aby jego osobę wyprowadzić z grobu i by był oświetlony światłem życia.

Czemu wyszedłem z łona, bym doznawał tylko pracy i utrapienia, a me dni strawione były w hańbie!