TSK · Przypowieści Salomonowych 11:23

O jedno proszę WIEKUISTEGO, tego pragnę, abym zamieszkał w domu BOGA przez wszystkie dni mego życia; by napawać się urokiem BOGA i odwiedzać Jego Przybytek.

Zaprawdę, człowiek się błąka jak widmo i tylko z powodu marności czyni wrzawę; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.

Całym sercem Cię pragnę; od Twych przepisów nie daj mi zboczyć.

Ze śmiercią niegodziwego człowieka ginie jego nadzieja; także znika otucha silnych.

Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.

Przecież ja nie nalegałem, abym wypasałza Tobą; nie pragnąłem też nieszczęsnego dnia – Tobie to wiadomo! Wypowiedzi mych ust – one są przed Twoim obliczem!

zaś tym, którzy z powodu karierowiczostwa są nieposłuszni prawdzie, a posłuszni niesprawiedliwości gniewem, zapalczywością,