TSK · Psalmów 39:2

Oto moje wnętrze jest jak moszcz, któremu się nie otwiera; jak świeżo napełnione bukłaki, które muszą pęknąć.

Moi przyjaciele i towarzysze stronią od mojej plagi, moi bliscy stanęli z dala.

Daj mi rozum, a będę strzec Twojego prawa i je zachowam całym sercem.

Był dręczony – ale ulegał i nie otwierał swoich ust; jak jagnię prowadzone na rzeź, jak oniemiała owca, przed tymi, którzy ją strzygą – tak nie otwierał swoich ust.

A gdy przedniejsi kapłani oraz starsi go oskarżali, nic nie odpowiedział.