TSK · Psalmów 45:2

Jego Imię przetrwa na wieki; jego Imię wzrośnie w obliczu słońca; będą się nim chwalić wszystkie ludy i będą je nazywać szczęśliwym.

Kto miłuje czystość serca, czyje usta są wdzięczne – tego przyjacielem jest król.

Mój luby jest lśniąco biały, rumiany, wyniesiony ponad miriady.

Pan, WIEKUISTY, dał mi wyćwiczony język, bym umiał w porę pokrzepić słowem znużonego. On budzi mnie każdego ranka, pobudza moje ucho, bym słuchał jak uważni uczniowie.

Jakże to będzie piękne i wspaniałe! Zboże wyhoduje młodzieńców, a moszcz dziewice.

A wszyscy mu potwierdzali, dziwili się na słowa łaski, które wychodziły z jego ust i mówili: Czy nie ten jest synem Józefa?

Podwładni odpowiedzieli: Człowiek nigdy tak nie mówił, jak ten człowiek.

On jest obrazem niewidzialnego Boga, pierworodnym wszystkiego co stworzone.

Bowiem taki był nam właściwy Arcykapłan, co stał się wyższym od niebios, świętym, niewinnym, nieskalanym, oddzielonym od grzeszników.