TSK · 2. Samuelowa 19:7

Ale jego dusza przylgnęła do córki Jakóba Diny, pokochał tą dziewczynę i przemawiał do serca panny.

Nie rzucaj mną w mej starości; nie opuszczaj mnie, gdy się wyczerpie moja siła.

Pieśń pielgrzymia. Wielce mnie gnębili od mojej młodości niech to powie Israel.

Lenistwo pogrąża w głęboki sen, więc dusza gnuśnego musi łaknąć.

Spustoszę jej winnicę oraz figowe drzewo, o których mówiła: To moja zapłata, dana mi przez moich zalotników; zapuszczę je lasem i niech je pożera dziki zwierz.