TSK · Dzieje Apostolskie 13:41

i powiedział: Znienawidziłem napomnienia, a me serce gardziło przestrogą.

Dlatego słuchajcie słowa WIEKUISTEGO, wy, naśmiewcy, co panujecie nad tym ludem, który jest w Jeruszalaim.

Po owych sześćdziesięciu dwóch będących po siedem, Mesjasz zostanie zabity, jednak to mu nic nie zaszkodzi; owszem, lud wodza, co przyjdzie, zniszczymiasto oraz Świątynię, a jego koniec będzie w powodzi, bo aż do końca wojna i ustawiczne przerażenie.

A kiedy Jezus to usłyszał, zadziwił się i powiedział tym, którzy za nim szli: Zaprawdę powiadam wam, bynajmniej nie w Israelu znalazłem tak wielką wiarę.

A kiedy król to usłyszał rozgniewał się, posłał swoje wojska i wytracił owych morderców, a ich miasto spalił.

A tego wszystkiego słuchali faryzeusze, którzy byli chciwymi oraz go wyśmiewali.

A kiedy ujrzycie Jerozolimę otoczoną przez wojska, wtedy wiedzcie, że zbliżyło się jej spustoszenie.

A będzie tak, że każda osoba, która nie usłucha tego proroka, zostanie wytracona z ludu.

Bowiem Pan tak nam przykazał o sobie: Wyznaczyłem cię na światło pogan, byś ty był na zbawienie aż do krańców ziemi.

Co zatem? Czego Israel poszukuje, tego nie osiągnął, ale owo wybranie osiągnęło; zaś pozostali zostali zatwardziałymi,

tajemnicę zakrytą od wieków i pokoleń, a teraz objawioną Jego świętym.

Kto odrzuci Prawo Mojżesza, umiera bez litości wobec dwóch albo trzech świadków.