TSK · Izajasz 9:2

Zanim pójdę tam, skąd nie wrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;

Choćbym szedł po dolinie cieni śmierci, nie będę się bał złego, bo Ty jesteś ze mną; Twoja laska i Twa podpora – one mnie pocieszą.

Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.

Kto jest pomiędzy wami bogobojny, ten słucha głosu Jego sługi; a kto chodzi w ciemności, bo nie ma światła – niech zaufa Imieniu WIEKUISTEGO i polega na swoim Bogu.

Słońce nie będzie dla ciebie dziennym światłem, ani księżyc nie będzie ci przyświecał dla jasności; bowiem WIEKUISTY będzie twym wiecznym światłem, a twój Bóg twoją świetnością.

Nie ciesz się nade mną moja nieprzyjaciółko; bo jeśli upadłam, to znowu się podniosę; jeśli przebywam w ciemności, to jednak WIEKUISTY jest moim światłem.

To wszystko dzięki miłosierdziu naszego Boga, przez które nawiedziło nas wzejście z wysokości,

Nadto Jezus znowu im powiedział, mówiąc: Ja jestem światło świata; kto za mną idzie nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światło życia.

Ja, światło, przyszedłem na świat, aby każdy wierzący względem mnie, nie został w ciemności.

Ale wszystko jest badane na skutek światła, stając się znane; gdyż światło czyni wszystko widocznym.

Zatem to jest obwieszczenie, które od niego usłyszeliśmy oraz wam oznajmiamy, że Bóg jest światłością i nie ma w Nim żadnej ciemności.