TSK · Ijobowa 10:20

Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

Zanikam, nie będę wiecznieżył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem.

bo my przecież jesteśmy od wczoraj i nic nie wiemy; nasze dni na ziemi są cieniem.

Usuń ode mnie Twoją rękę, a Twa groza niech mnie nie trwoży.

Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.

Człowiek jego dni są jak trawa i rozkwita niczym polny kwiat.