TSK · Ijobowa 13:15

Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

Jednak chciałbym przemówić do Wszechmocnego oraz pragnę rozsądzić się z Bogiem.

Chociaż nie ma krzywdy na moich rękach, a ma modlitwa jest czysta.

Co do mnie, wiem, że mój Wybawcażyje, i że nad prochem wzniesie się jako ostatni.

Gdyby poznał drogę, którą szedłem i gdyby mnie doświadczył – okazałbym się jak złoto.

Czy ludzie mego namiotu nie mawiali: Kto nam pokaże tego, co nie nasycił się z jego mięsiwa?

Zaprawdę, jestem zbyt znikomy; co miałbym Ci odpowiedzieć? Moją dłoń położę na swe usta.

Choćbym szedł po dolinie cieni śmierci, nie będę się bał złego, bo Ty jesteś ze mną; Twoja laska i Twa podpora – one mnie pocieszą.

Bo jestem przekonany, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani władze, ani potęgi, ani rzeczy teraźniejsze, ani mające nastąpić,