TSK · Ijobowa 30:31

Nad rzekami Babelu, tam siedzieliśmy płacząc i wspominając Cyon.

Odurzone jest moje serce oraz przeraża mnie strach; wieczór mojej rozkoszy zamieniono mi w grozę.

Smuci się moszcz, obumiera winna latorośl, wzdychają wszyscy wesołego serca.

Potem król odszedł do swojego pałacu i przenocował, nic nie jedząc. Nie dopuścił przed siebie niczego, co mogło by go rozbawić; także odszedł od niego sen.