TSK · Jonasz 4:3

A jeśli już tak ze mną postępujesz jeśli znalazłem łaskę w Twoich oczach, raczej mnie zabij, bym nie widział mojego nieszczęścia.

Zaś sam udał się przez dzień drogi na pustynię, przyszedł oraz usiadł pod pewnym krzakiem jałowca. I życzył sobie śmierci, mówiąc: Dość żyłem! Teraz, WIEKUISTY, zabierz moją duszę, bowiem ja nie jestem lepszy od moich przodków.

Bodajby się spełniło me życzenie, a Bóg urzeczywistnił mą nadzieję.

Zanikam, nie będę wiecznieżył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem.

W swoim duchu nie rwij się do gniewu, gdyż gniew mieści się w łonie głupców.

A kiedy wzeszło słońce, Bóg wzbudził wschodni wiatr, więc słońce biło na głowę Jonasza tak, że omdlewał. Wtedy też życzył sobie śmierci i powiedział: Lepszą jest dla mnie śmierć, niż moje życie.

Gdyż życiem jest dla mnie Chrystus, a umrzeć jest korzyścią.