TSK · Przypowieści Salomonowych 14:20

Więc wszyscy królewscy słudzy, którzy znajdowali się przy bramie królewskiej zginali kolana i korzyli się przed Hamanem; bowiem król tak względem niego zarządził. Ale Mardechaj się nie uginał oraz się przed nim nie korzył.

Tak, zaiste, i wy zeszliście w nicość; spoglądacie na zgrozę oraz się wzdrygacie.

Brzydzą się mną, usuwają ode mnie i przed moim obliczem nie powstrzymują plwociny.

Mienie możnego jest jego warownym grodem; a postrachem biednych ich ubóstwo.

Wielu głaszcze oblicze hojnego i każdy jest przyjacielem szczodrobliwego męża.