TSK · غَلاطیان 5:17

کیست که سهوهای خود را بداند؟ مرا از خطایای مخفیام طاهر ساز.

ای خدا دل طاهر در من بیافرین و روح مستقیم در باطنم تازه بساز.

تو وصایای خود را امر فرموده‌ای تا آنها را تماماً نگاه داریم.

شهادات تو نیز ابتهاج من و مشورت دهندگان من بوده‌اند.

مرا در سبیل اوامر خود سالک گردان زیرا که در آن رغبت دارم.

قدمهای مرا در کلامخودت پایدار ساز، تا هیچ بدی بر من تسلط نیابد.

مثل گوسفندِ گم شده، آواره گشتم. بندهٔ خود را طلب نما، زیرا که اوامر تو را فراموش نکردم.

زیرا مرد عادلی‌ در دنیا نیست‌ كه‌ نیكویی‌ ورزد و هیچ‌ خطا ننماید.

خوشابحال گرسنگان و تشنگان عدالت، زیرا ایشان سیر خواهند شد.

عیسی در جواب وی گفت، خوشابحال تو ای شمعون بن یونا! زیرا جسم و خون این را بر تو کشف نکرده، بلکه پدر من که در آسمان است.

بیدار باشید و دعا کنید تا در معرض آزمایش نیفتید! روح راغب است، لیکن جسم ناتوان.

به ایشان گفت، برای چه در خواب هستید؟ برخاسته، دعا کنید تا در امتحان نیفتید!

آنچه از جسم مولود شد، جسم است و آنچه از روح مولود گشت روح است.

و آن حکمی که برای حیات بود، همان مرا باعث موت گردید.

زیرا اگر برحسب جسم زیست کنید، هرآینه خواهید مرد. لکن اگر افعال بدن را به‌وسیلهٔ روح بکُشید، هماناخواهید زیست.

نه اینکه تا به حال به چنگ آورده یا تا به حال کامل شده باشم، ولی در پی آن می‌کوشم بلکه شاید آن را بدست آورم که برای آن مسیح نیز مرا بدست آورد.

آیا گمان دارید که کتاب عبث می‌گوید، روحی‌که او را در ما ساکن کرده است، تا به غیرت بر ما اشتیاق دارد؟